God is vol emoties

God is allesbehalve een gevoelloos en onverstoorbaar Opperwezen. Integendeel, Hij is een persoonlijk God, boordevol emotie vooral in relatie tot zijn schepping. Er is geen warmere persoonlijkheid in het heelal dan God. Bij God komen we ook allerlei emoties tegen die we als mensen ook kennen: blijdschap, enthousiasme, verrukking, boosheid, teleurstelling, verdriet, enzovoorts. God laat zijn emoties volledig toe, onderdrukt ze dus niet, maar weet ze wel volledig te beheersen. 

God is spontaan

God reageert vaak onmiddellijk en spontaan als daar aanleiding toe is. Laten we een paar voorbeelden noemen. De profeet Elia riep God op de berg Karmel God aan om vuur uit de hemel te doen komen om zijn macht te tonen aan Israël. God reageerde zeer spontaan door bliksemsnel een verzengend vuur te geven, zonder daar eerst uitvoerig over te spreken met Elia (1Kon.18:38-39). Toen moeders hun kinderen bij Jezus brachten, zond Hij ze niet weg maar omarmde ze spontaan (Mar.10:16). En denk eens aan de gelijkenis van de verloren zoon en de manier waarop de Vader zijn teruggekeerde zoon tegemoet rende (Luc.15:20)...

God is vreugdevol

Je ziet wel eens ouderwetse kinderbijbels, waarin Jezus wordt uitgebeeld met een superserieuze, wereldvreemde, emotieloze uitdrukking op zijn gezicht. Zo’n afbeelding doet afbreuk aan het mens-zijn van Jezus. Ik geloof zeker dat Jezus niet alleen diep geestelijke gesprekken met zijn discipelen heeft gevoerd, maar dat ze ook vreselijk met elkaar gelachen hebben. Jezus was nooit gestresst, maar volkomen ontspannen en humor hoort daar gewoon bij. Of denk je dat Jezus op de bruiloft in Kana de hele tijd achter een glas zuurkoolsap somber hoofdschuddend voor zich uit zat te staren, terwijl de anderen plezier maakten? Welnee, Hij deed gewoon mee en zorgde zelfs voor wijn om het feest door te laten gaan (Joh.2:1-10). Johannes beschrijft dit niet voor niets als het eerste wonder van Jezus. Daarmee wilde hij laten zien dat vreugde en Jezus heel goed bij elkaar horen, en vooral ook dat Hij zijn vreugde met ons wil delen.

God kan genieten

God kan zich intens verheugen over zijn schepping. We zien dat in de scheppingsgeschiedenis van Genesis 1. Het was God die de Israëlitische feesten ingesteld heeft, die rustdagen en sabbatsjaren heeft ingesteld, zodat zijn volk kon ontspannen en blij zijn. Denk ook aan de vader van de verloren zoon, die uit blijdschap een knalfeest organiseerde toen zijn zoon terugkwam (Luc.15:23-24). Ook dat geeft aan wat er in Gods hart is. Onze Schepper verheugt zich over veel dingen en heeft er als een echte Vader plezier als zijn kinderen blij zijn. In Sefanja 3:17 lezen we: "God juicht over u met gejubel". Kunnen we ons dat voorstellen? Onze God, die staat te juichen? En dan te bedenken dat Hij zo enthousiast kan zijn over mensen, die toch zondig zijn. Of denken we soms dat God aldoor maar narrig naar ons zit te kijken omdat we zoveel verkeerd doen? De Bijbel laat dat beeld niet zien. Wel dat er in de hemel een feeststemming heerst bij elke zondaar die zich tot God bekeert en nieuw leven ontvangt (Luc.15:7,10).

God lijdt pijn en verdriet

God heeft niet alleen een enorme capaciteit om te genieten en blij te zijn, maar ook om pijn te lijden en verdriet te hebben. Denk maar aan Jezus, die bloed zweette in Getsemane, en hoe Hij leed aan het kruis. Als mensen kunnen we getroost worden, maar voor Gods verdriet is er geen verzachting: Hij draagt het volledig. God voelt met ons mee en elke traan die we huilen uit bitter verdriet, huilt Hij met ons mee. Bovendien voelt Hij zelfs de pijn die diep in ons hart verborgen ligt en waar we zelf nauwelijks bij kunnen komen! 

Wat moet er door God heengegaan zijn toen zijn Zoon aan het kruis hing! Ik geloof dat de pijn van Golgota voor God geen verleden tijd is. De eeuwige God kan immers tegelijk in heden, verleden en toekomst leven, zodat ik ervan uitga dat Hij de pijn nog steeds voelt. Ook lijdt God persoonlijk door wat mensen elkaar aandoen. Daarom zei Jezus tegen Saulus "waarom vervolg je MIJ" vanwege zijn vervolging van de christenen (Hand.9:4). Jezus, die vanwege zijn verblijf op aarde alles weet over pijn lijden, voelt mee met ons (Heb.4:15) en dat is een grote bemoediging voor wie worstelt met een diep verdriet.

Jezus huilde bij het graf van zijn vriend Lazarus (Joh.11:35). Ook verderop in het Nieuwe Testament lezen we over Gods verdriet, bijvoorbeeld in de woorden: bedroeft de Heilige Geest niet (Ef.4:30).

Soms wil God zijn verdriet met mensen delen, maar er zijn maar weinig mensen die daar voor openstaan. Zo liet Hij de profeet Hosea trouwen met een prostituee, zodat deze iets kon meevoelen van het grote verdriet dat God had vanwege de ontrouw van zijn volk Israël (Hos.1). 

God kan boos zijn

In de Bijbel staat ook veel over Gods intense boosheid en verontwaardiging over onrecht, trots en huichelarij. In Jesaja 59:16 en 63:5 staat dat God Zich ontzette onder bepaalde situaties en dat woord duidt op een zeer krachtige emotie. We zien dat ook in Jezus, toen Hij huichelachtige schriftgeleerden de kast uitveegde. Hij schold hen soms uit met woorden die wij zelf niet graag in de mond zouden nemen. Of denk eens aan die keer dat Hij de schreeuwende geldwisselaren van het tempelplein wegjoeg. In het Oude Testament lezen we vaak dat God zijn teleurstelling en verdriet uitte over het feit dat zijn volk afgoden diende en hun Schepper de rug toekeerde.

God ervaart diepe boosheid over de zonde, omdat daardoor zoveel van zijn mooie scheppingswerk vernietigd wordt. Gods boosheid kan leiden tot vergeldingsacties. Toen Jezus stierf aan het kruis, liet God als zijn boosheid op Jezus terechtkomen, zodat deze de vergeldingsstraf droeg voor de hele wereld.