De mens is het door God geschapen wezen dat het meest op zijn Schepper lijkt. Natuurlijk is God van een veel hogere orde dan de mens. Het meest opvallende verschil tussen de mens en zijn Schepper is dat God onafhankelijk is en de mens is geschapen als een afhankelijk wezen, in meer dan één opzicht.

De mens heeft geen geestelijk leven vanuit zichzelf

Alleen God is de Levende, de enige persoon in het heelal die compleet is in Zichzelf. Alle levende wezens zijn afhankelijk van hun Schepper en zo ook de mens. Om te beginnen hebben we het leven als een geschenk van God gekregen (Gen.2:7). Maar ook kan de mens gedurende zijn leven niet naar behoren functioneren als hij niet met God verbonden is. Een schemerlamp kan alleen licht geven als de stekker in het stopcontact gestoken is, zodat de elektrische stroom door de gloeilamp kan stromen. Op dezelfde manier kan de mens alleen normaal leven als Gods kracht door hem heen stroomt, als hij in verbondenheid met God leeft. Alleen dan leeft de mens pas echt. Zonder die verbondenheid met God lijkt een mens aan de buitenkant heel wat, maar in diepste wezen is zijn leven zo zinloos dat de Bijbel dat "dood" noemt. Het is dan net zo zinloos als een schemerlamp die er alleen staat voor decoratie zonder ooit licht te geven geeft en zodoende niet tot zijn doel komt.

Mens is incompleet zonder andere mensen

God heeft ieder mens ook op een andere manier als een afhankelijk wezen geschapen. Elk mens heeft andere mensen nodig om normaal te kunnen functioneren. Daarom zegt God ook: 

"Het is niet goed ,dat de mens alleen zij." (Genesis 2:18)

Deze woorden hadden in de eerste plaats betrekking op het huwelijk, maar de betekenis is niet daartoe beperkt:

• Een zuigeling die geen liefde of aanraking van de moeder of verzorgster ontvangt, sterft van puur gebrek aan zorgzame liefde. 
• Een mens die alleen leeft, wordt gegarandeerd een scheefgegroeide zonderling. Hij heeft ook vriendschappen en andere sociale contacten nodig om normaal te kunnen functioneren. 
• Gelovigen hebben een gemeente nodig om samen met anderen in geestelijke zin kunnen groeien tot volwassenheid. 

Kortom: we zijn als mensen afhankelijk van elkaar, ook al doen we nog zo ons best in deze tijd om zo veel mogelijk op onszelf te staan, met alle ongezonde gevolgen van dien.