Catastrofe

In het vorige hoofdstuk hebben we stilgestaan bij de kosmische strijd in de hemel, die door satan en zijn engelen is verloren. Satan en zijn engelen zijn vervolgens op de aarde geworpen. Laten we nog eens kijken naar de volgende tekst die daar betrekking op heeft:

"Daarom, verheugt u, gij hemelen en wie daarin wonen. Wee de aarde en de zee, want de duivel is tot u nedergedaald in grote grimmigheid, wetende, dat hij weinig tijd heeft." (Openbaring 12:12)

Deze hele geschiedenis doet me denken aan de genezing van een bezetene in het land van de Gerasenen, waarbij Jezus de demonen wil uitwerpen en hen op hun verzoek in een kudde varkens liet trekken. De demonen lieten vervolgens de varkens van het ravijn neerstorten in het meer van Galilea (Luc.8:26-39).

Het kan haast niet anders of de neerdaling van satan en zijn demonen op de aarde heeft catastrofale gevolgen voor de toenmalige aarde gehad. In ieder geval heeft het plaatsgevonden vóór de zondeval van de mens. 

Puinhoop

Als we lezen hoe de aarde er uitzag ná de oorspronkelijke schepping (Gen.1:1) en vóórdat God er een paradijs-aarde van maakte (Gen.1:3-31), dan schrikken we van de beschrijving: 

"De aarde nu was woest en ledig en de duisternis lag op de vloed ..." (Genesis 1:2)

De Bijbel geeft vier eigenschappen van de toenmalige aarde:

1. woest - Het oorspronkelijke woord duidt op een omgeving waar geen leven mogelijk is. Kortom, de aarde was een onherbergzaam oord. 
2. leeg - Het oorspronkelijke woord duidt meer op vormloosheid, gewoon een ruige klomp materie dus. 
3. duisternis - Niet allen ontbrak het licht, maar er lag ook een atmosfeer van beangstigende donkerheid over de aarde, passend bij de morele duisternis van satan en zijn bondgenoten.
4. vloed - De aardbodem was bedekt met water. 

Als een puinhoop geschapen?

Veel bijbeluitleggers gaan ervan uit dat de aarde, zoals beschreven in Genesis 1:2, als zodanig door God is geschapen als een soort tussenproduct, dat nog een aantal bewerkingen moest ondergaan. Ik kan moeilijk geloven dat God in het begin een aarde heeft geschapen die er zo ontzettend afstotelijk uitzag. Zoiets past eenvoudigweg niet bij Gods manier van doen. God is licht en in Hem is geen duisternis (1Joh.1:5). God werkt niet in het donker en maakt niets dat duister is. Hoe kan dan van Hem gezegd worden dat Hij een duistere aarde heeft geschapen? 

Vanaf de 19e eeuw hebben C.I. Scofield en anderen er dan ook op gewezen dat de vertaling van Genesis 1:2 als "de aarde WAS woest ..." niet juist is, maar dat het moet worden weergegeven als "de aarde WERD woest ...". Op andere plaatsen in het boek Genesis hebben de vertalers ook gekozen voor "werd" bij hetzelfde woord en dezelfde werkwoordsvorm in de grondtekst. Uitgaande hiervan moet tussen verzen 1 en 2 van Genesis 1 dus een catastrofe hebben plaatsgevonden. Jesaja 45:18 wijst ook in die richting: 

"Want zo zegt de Here, Die de hemelen heeft geschapen; Hij is God, Die de aarde heeft gevormd en toebereid - Hij heeft haar niet als een woestheid geschapen ..." (Jesaja 45:18, HET BOEK)

Verwoesting van de oorspronkelijke aarde?

Ik vind het heel aannemelijk dat satan en zijn demonen, toen ze op de aarde werden geworpen, de aarde hebben "herschapen" tot de puinhoop, die in Genesis 1:2 beschreven wordt. Dat zou helemaal bij satans karakter passen, want de naam "duivel" betekent letterlijk "door-elkaar-gooier" oftewel puinhoopmaker. Er kan dus een catastrofe hebben plaatsgevonden tussen de eerste twee verzen van de Bijbel. Deze bijbeluitleg wordt ook wel de "gaptheorie" genoemd.