Na de wedergeboorte wordt meer puin zichtbaar

Sommige mensen worden bij hun bekering overweldigd door schuldbesef, waarna ze een diepe reiniging van hun zonden meemaken. Toch zijn velen zich bij hun bekering niet of maar voor een deel bewust van hun zonden die een barrière vormen tussen God en henzelf. Hoe radicaler je tot geloof bent gekomen, hoe sterker ook het zondebesef en hoe grondiger de reiniging die je toen hebt meegemaakt.

Maar naarmate je verstand wordt verlicht door het Woord van God, komen er ook na je wedergeboorte heel wat zonden boven water.. Menigeen heeft het gevoel dat hij na zijn wedergeboorte nog slechter is dan daarvoor. Natuurlijk is dat niet zo, maar het geeft wel aan dat zijn geweten al een stuk beter werkt en dat is een prachtig teken van innerlijke vernieuwing.

Hoe weet je welke zonden nog beleden moeten worden?

Van sommige zonden ben je voortdurend bewust. Vaak zijn dat gewoontezonden, zondepatronen waar je gewoon aan vast zit. Veel van die zonden komen voort uit neigingen die verband houden met je karakter. Andere zonden hebben te maken met iets wat je in het verleden hebt gedaan, maar nooit hebt goedgemaakt. Het zal je weinig moeite kosten om die voor de geest te halen.

Andere zonden liggen diep in je hart verborgen, zonder dat je ze als zonden herkent. Dat kunnen zonden zijn waarvan je jezelf hebt wijsgemaakt dat het GEEN zonden zijn. Het kan ook zijn dat je nog maar kort met God wandelt en daardoor eenvoudigweg van bepaalde dingen niet weet of ze zondig zijn. Dergelijke zonden zijn als een langzaam werkend gif in je leven en dus gevaarlijk. Daarvoor is het nodig dat de Heilige Geest er met zijn schijnwerper op gaat schijnen zodat de zonden je te binnen worden gebracht. Vaak gebeurt dat wanneer je in de Bijbel leest en opeens het verband ziet tussen wat je leest en wat je hebt gedaan of geregeld doet. De Heilige Geest is geen boeman die je het leven zuur wil maken met zijn wijzen op je zonden. Hij is vol liefde en wil je bij de arm te nemen om samen naar het kruis te gaan. 

Alleen als de Heilige Geest je duidelijk overtuigt van duidelijk aanwijsbare zonden, dan heb je er iets aan. Zoiets geeft wel een pijnlijk schaamtegevoel, maar tegelijk geeft het ook hoop: je mag er namelijk onmiddellijk mee naar het kruis. Dus als je geplaagd wordt door onduidelijke schuldgevoelens, ga dan niet te diep in jezelf zitten wroeten. Vraag liever de Heilige Geest om je zo nodig te overtuigen van echte zonde. Als dat niet gebeurt, accepteer dan de totale vergeving en reiniging, die Jezus aan het kruis voor je heeft bewerkstelligd en laat het daarbij. Dan zullen zulke schuldgevoelens verdwijnen, want negatieve gevoelens zijn vrijwel altijd het gevolg van verkeerde gedachtepatronen. Als je gedachten op het goede spoor komen, begin je ook vrede in je gevoel te ervaren.

Afkeer van je zonden

Onze voorganger maakte eens een opmerking die ik niet gauw zal vergeten: nadat je wedergeboren bent word je misselijk van je zonden. Kennen we dat? Een van de meest ernstige symptomen van een zwak geestelijk leven is dat we NIET misselijk van onze zonden worden. Tot onze beschaming moeten we erkennen dat we het meestal ronduit prettig vinden om te zondigen. Waarom zouden we het anders zo vaak doen? 

Ook hiermee kan de Heilige Geest te hulp schieten. Vraag Hem of Hij je misselijk wilt maken van je zonden, dat je er flink last van krijgt als je gezondigd hebt. Vraag Hem ook dat Hij je steeds attendeert op onbeleden zonden. Als je een gezonde afkeer hebt van de zonde, kunnen de volgende lijstjes je misschien helpen om onbeleden zonden in je leven te ontdekken. Lees het volgende eens aandachtig door en vraag de Heilige Geest of Hij je wil helpen. Wordt het tijd voor een "grote schoonmaak"?

Uiterlijke zonden

Uiterlijke zonden zijn daden, waardoor we God of onze naasten mee benadelen, en die door anderen kunnen worden waargenomen. Enkele voorbeelden:

1. diefstal (stelen uit winkels, van school, van je eigen gezinsgenoten, van je werkgever; lenen zonder terug te geven)
2. oneerlijkheid (liegen, spieken, je beter voordoen dan je bent, huichelachtigheid, belastingfraude, oneerlijke winst)
3. kwaadsprekerij (negatief of liefdeloos spreken over anderen)
4. immoraliteit (seksuele omgang buiten het huwelijk tussen man en vrouw, huwelijksontrouw, echtscheiding, gore taal, schuine moppen)
5. vloeken (onnodig gebruik van Gods naam of bastaardvloeken)

Innerlijke zonden

Innerlijke zonden zijn verkeerde grondhoudingen van het hart. Ze liggen op een dieper niveau dan uiterlijke zonden, maar zijn wel de bakermat van uiterlijke zonden. Enkele voorbeelden:

1. ondankbaarheid (onvoldoende waardering uiten voor wat anderen voor je hebben gedaan, bijvoorbeeld ouders, kinderen, vrienden, huwelijkspartner)
2. halfslachtigheid (niet durven uitkomen voor je christen-zijn, niet radicaal zijn, gebrek aan discipline, ontrouw, je beloften niet nakomen)
3. vreesachtigheid (bezorgdheid, twijfel, lafheid, besluiteloosheid, luiheid)
4. boosheid (haat, wrok, wraakzucht, jaloezie)

Basiszonde

Zowel uiterlijke als innerlijke zonden zijn te herleiden tot die ene basiszonde: trotse zelfzucht:

• trots (jezelf beter vinden dan anderen, je eigen wil willen doorzetten, niemand boven je willen hebben, je fouten niet willen toegeven, anderen niet willen vergeven)
• zelfzucht (hebzucht, gierigheid, gulzigheid, genotzucht, egoïsme, gemakzucht)

Berouw

Berouw is de enige juiste reactie van de gelovige, als hij in zijn hart is overtuigd van zonde. Berouw is een pijnlijk zondebesef en tegelijk een ernstig voornemen om de betreffende zonde niet meer te doen. Laat ik een tweetal overbekende voorbeelden noemen van mensen uit de Bijbel die oprecht berouw hadden van hun zonden:

1. Petrus had berouw nadat hij Jezus had verloochend. Hij had Jezus in de steek gelaten en zelfs ontkend dat hij bij Hem hoorde! Hij zakte weg in onbeheerste huilbuien. Zijn diepe pijn verdween toen hij zijn opgestane Heer ontmoette, die hem later in het openbaar in ere herstelde.
2. Judas had berouw toen hij doorkreeg dat hij had meegewerkt aan de veroordeling van Jezus en zijn dood aan het kruis. De echtheid van zijn berouw blijkt uit zijn reactie: hij ging naar de tempel en bracht het verradersloon terug. Voor een dief is dat heel wat! Verder zei hij: "Ik heb gezondigd en onschuldig bloed vergoten!" Toen het geld niet werd aangenomen, smeet hij het in de tempel: hij wilde de prijs betalen. In zijn berouw kwam Judas veel verder dan Petrus en ook verder dan heel veel christenen. Laten we niet te snel oordelen over Judas! Ook voor hem zou er vergeving zijn geweest als hij naar Jezus was gegaan...