Reden tot vreugde?

Bij sommige beproevingen zien we de winst al tijdens ons aardse leven. Toch kennen we allemaal voorbeelden van mensen die heel erge dingen hebben meegemaakt en bij hun leven er nooit iets goeds voor hebben terug gezien. Ook dat komt voor. De apostel Petrus, die ook heel wat heeft meegemaakt, schrijft het volgende: 

"... Laat de vuurgloed, die tot beproeving dient, u niet bevreemden, alsof u iets vreemds overkwame. Integendeel, verblijdt u naarmate gij deel hebt aan het lijden van Christus, opdat gij u ook met vreugde zult mogen verblijden bij de openbaring zijner heerlijkheid." (1 Petrus 4:12)

Deze vreugde is een geloofsreactie op grond van Gods Woord, waarmee je in de overwinning kunt staan onder beproevingen.

Winst voor de eeuwigheid

Goed doorstane beproevingen leveren grote winst op voor de eeuwigheid. Met een beetje logisch nadenken is al te begrijpen dat winst voor de eeuwigheid vele malen meer waarde heeft dan winst tijdens het leven op aarde. En laten we nooit vergeten dat God rechtvaardig is en dat Hij ons na dit leven zal compenseren wat we in dit leven op aarde mogelijk tekort zijn gekomen door moeilijke levensomstandigheden. Het is niet voor niets dat Jezus uitspraken heeft gedaan als: 

"... Zalig wie honger heeft, want hij zal verzadigd worden; zalig wie nu verdriet heeft, want hij zal vertroost worden." (Lucas 6:21)

We kunnen deze uitspraken natuurlijk vergeestelijken, alsof Jezus het alleen maar had over geestelijke honger en verdriet om onze zonden, maar daarmee beperken we het Woord. Hoe Jezus dat overigens gaat compenseren na ons aardse leven weet ik niet, dat blijft nog een verrassing. 

Satan zal NOOIT zegevieren

En ook als satan het ons moeilijk maakt en denkt dan dat hij gescoord heeft, levert het uiteindelijk winst op voor God en voor onszelf. Het gevolg is dat satan het knarsetandend voor het nakijken heeft. Maarten Luther heeft dit verwoord in zijn bekende lied "een vaste burcht". Daarin komen de volgende regels voor, waarin satan wordt aangezegd dat hij aan het kortste eind zal trekken, zelfs als de dood eraan te pas komt:

"Delf vrouw en kinderen 't graf; neem goed en bloed hen af. Het brengt u geen gewin: wij gaan ten hemel in en erven koninkrijken." 

Luther heeft zelf zijn twee dochtertjes op jonge leeftijd naar het graf moeten dragen. Hij wist waar hij het over had, maar hij was in staat om verder te kijken dan het graf...

Stenen en edelstenen

In zijn boek "Op het randje van de eeuwigheid" beschrijft Randy Alcorn op een allegorische manier hoe gelovigen kort na hun wedergeboorte zoveel mogelijk stenen moesten oppakken en als bagage meenemen. Sommigen vonden dat maar onnodige ballast en namen weinig of niets mee. Anderen vertrouwden de Koning op zijn woord en raapten er zoveel op als ze konden dragen. Het gekke was dat hoe meer stenen ze droegen, hoe sterker hun ruggen werden. Aan het einde van de rit, toen ze op hun eindbestemming aankwamen, veranderden de stenen in ... edelstenen en bleken ze belangrijke schatten op te leveren, die ze voor de voeten van de Koning mochten leggen.