"En God zeide: Daar zij een uitspansel in het midden der wateren, en dit make scheiding tussen wateren en wateren. En God maakte het uitspansel en Hij scheidde de wateren die onder het uitspansel waren, van de wateren die boven het uitspansel waren; en het was alzo. En God noemde het uitspansel hemel. Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de tweede dag. " (Genesis 1:6-8) 

Water en gevoelsleven

Behalve lucht is ook water noodzakelijk voor leven op aarde. Water is het beeld van het beweeglijke element in de mens, zijn emoties. Het "door het water bedolven zijn" wordt in de Bijbel gebruikt als een beeld van overweldigd te zijn door je gevoelens:

"...Al uw baren en golven slaan over mij heen." (Psalm 42:8)

Dat geeft precies weer hoe we ons kunnen voelen als de levensomstandigheden ons te veel worden. Ook kunnen onze gevoelens heftig oplaaien als we ons laten meeslepen door de verlangens van ons hart. Begeerten en hartstochten kunnen soms zo sterk worden, dat we er niet of nauwelijks weerstand aan kunnen bieden.

Het is typerend voor een pas wedergeboren gelovige dat het gevoelselement een grote rol speelt, net als bij pasgeboren baby's. Ook later kunnen de golven in het leven van een gelovige nog wel flink tekeergaan. Maar naarmate hij geestelijk meer volwassen wordt, zal het effect van die golven afnemen doordat de emoties steeds minder zijn leven beheersen.

Gevoelens van bovenaf beheerst

Op scheppingsdag 2b maakte God scheiding tussen het water beneden (de zeeën) en het water boven (de dampkring). Door de warmtestralen van het licht verdampte een groot deel van het water, dat het hele aardoppervlak bedekte, en steeg het op om een koepel van waterdamp in de hogere luchtlagen te vormen (zie ook "Inleiding scheppingsdag 2a" in studiedeel "Verlicht verstand"). De opstijgende waterdamp stelt het geestelijke groeiproces voor, waarbij je gevoelens en verlangens steeds meer van bovenaf beheerst worden. Dat houdt in dat de gevoelens onder de leiding van het verstand gesteld worden, terwijl het verstand wordt verlicht door de waarheid van God. Dit alles door de werking van Gods Geest in het hart van de gelovige. 

Groeiproces en innerlijke strijd

Tijdens scheppingsdag 2 ontstaat het evenwicht tussen water beneden en water boven. Dit illustreert een proces van innerlijke strijd tussen je gevoel dat zich op het waarneembare, op de aarde wil richten en je verstand dat zich omhoog, op God wil richten. Dit raakt je diepste mens-zijn. Verreweg de meeste pastorale zorg, die christenen nodig hebben, heeft betrekking op scheppingsdag 2a. 

Dit moeizame proces wordt eigenlijk pas op scheppingsdag 3 afgerond, als het vasteland tevoorschijn komt, oftewel als de overwinning in die innerlijke strijd zich begint af te tekenen. Wellicht is het daarom dat het verslag van de tweede scheppingsdag niet wordt afgesloten met de gebruikelijke woorden: "God zag dat het goed was". Aan het einde van scheppingsdag 2 is er immers nog geen "eindproduct". De strijd is nog niet geheel gestreden...