Laat je niet beheersen door begeerten

De Bijbel waarschuwt ons dat we de zonde niet mogen laten regeren door aan onze begeerten te gehoorzamen:

"Laat dan de zonde niet langer als koning heersen in uw sterfelijk lichaam, zodat gij aan zijn begeerten zoudt gehoorzamen, en stelt uw leden niet langer als wapenen der ongerechtigheid ten dienste van de zonde, maar stelt u ten dienste van God, als mensen, die dood zijn geweest, maar thans leven, en stelt uw leden als wapenen der gerechtigheid ten dienste van God." (Romeinen 6:12-13). 

De meeste begeerten hebben invalspoorten op het lichamelijke vlak. Vandaar de termen "vlees" en "vleselijke begeerten" die we in de Bijbel tegenkomen. Als we aan het "vlees" toegeven komen we meestal in de zonde terecht, sterker nog: dan laten we ons beheersen door de zonde. 

Begeerten najagen is levensgevaarlijk

Ook het najagen van begeerten komen we tegen tijdens de woestijntocht. Kijk maar naar het volgende overzichtje met enkele voorbeelden:

Als je in het lijstje kijkt naar de gevolgen van het najagen van die verschillende begeerten, dan is dat even schrikken. Elke keer vielen er doden, en niet zo weinig ook! Ook dat is een duidelijke les voor ons: het najagen van zondige begeerten sleept ons altijd in de richting van de dood. Op pakjes sigaretten kom je kreten tegen als "roken is dodelijk". Talloze rokers slaan die waarschuwing in de wind. Misschien vinden ze het wel flink van zichzelf, maar de waarschuwing staat er niet voor niets op. Hetzelfde geldt onverkort voor alle zondige verleidingen. De Bijbel waarschuwt luid en duidelijk voor het levensbedreigende gevaar van het toegeven aan verleidingen. Ze trekken je langzaam maar zeker van God af.

Toegeven aan verleidingen maakt je geestelijk onvruchtbaar

In 1 Petrus 2:11 staat dat zondige begeerten "strijd voeren tegen onze ziel". Ze weerhouden ons om vrucht te dragen en leiden uiteindelijk tot vernietiging, zoals Jakobus aangeeft:

"Maar zo vaak iemand verzocht wordt, komt dit voort uit zijn de zuigingen en verlokkingen zijner eigen begeerte. Daarna, als de die begeerte bevrucht is, baart zij zonde; en als de zonde volgroeid is, brengt zij de dood voort." (Jakobus 1:14-15) 

Hoe meer je als gelovige toegeeft aan de begeerten van het eigen vlees, hoe minder Gods Geest in je leven werkzaam kan zijn. Daarom is het van vitaal belang dat elke gelovige ernst maakt met alle vormen van verslaafdheid of herhaaldelijk toegeven aan zondige begeerten. Gelovigen die in dit opzicht geen overwinning behalen, blijven ernstig belemmerd in hun geestelijke groei. Toegeven aan de eisen van het vlees en geestelijke vitaliteit horen domweg niet bij elkaar.

Innerlijke strijd

We hebben het hier over een van de belangrijkste aspecten van onze innerlijke strijd. Onze oude natuur en de felle begeerte die de emoties opzweept, proberen ons duidelijk te maken dat het niet erg is om één keer te zondigen. Ja, het gaat maar om die ene keer. Daarna is er minder weerstand om het voor de tweede keer te doen. Vervolgens is geweten overweldigd door de wil zodat de stem van het geweten geen enkele indruk meer maakt en gewoon tot zwijgen is gebracht. Zo ontstaat elke verslaving en elk zondig gewoontepatroon.

De innerlijke strijd is te zwaar om zonder hulp te winnen, hoeveel wilskracht je ook meent te bezitten. Een christen die leeft vanuit de verbondenheid met de Heilige Geest heeft een onoverwinnelijke kracht in zich om de aanvallen vanuit zijn vlees af te slaan. Toch heeft hij vaak andere gelovigen naast zich nodig om die geloofsstrijd met succes te strijden. God heeft ons niet voor niets onze medegelovigen gegeven. Vooral in zwakke momenten moeten we niet aarzelen om de hulp van anderen in te roepen. Daarnaast geeft Paulus je ook nog een waardevol advies, omdat hij uit ervaring weet dat vechten tegen verleidende begeerten lang niet altijd succes heeft:

"Gij daarentegen, o mens Gods, ONTVLUCHT deze dingen..." (1 Timoteüs 6:11)