|
H E R S C H E P P I N G
- VERSIE 1.1 bijbelstudies van Maarten te Hennepe over grondslagen en toepassing van het christelijke geloof |
||||||||
| start | inhoud | inleiding | achtergrond | trefwoorden | levensvragen | reageren | cd-rom | help |
|
|||
6. |
Overwinnend geloof |
||
2. |
Kracht ontvangen |
5. |
Wilsovergave |
Naast een besef van afhankelijkheid is er ook een wilsbesluit nodig om de eigen wil te onderwerpen aan die van God en dat is niet altijd gemakkelijk. Zoiets kost soms veel innerlijke strijd. Deze strijd ligt in het verlengde van de innerlijke strijd die nodig was om tot bekering te komen (zie "Geloofsovergave" in studiedeel "Nieuw leven"). Zie ook "Gebedsovergave" in studiedeel "Omgang met God".
Als je tot geloof komt, heb je voldoende vertrouwen in God dat je je leven aan Hem wilt toewijden. En toch blijkt later pas, als er in je hart een stevige innerlijke strijd is losgebroken, dat het knap moeilijk is om in de praktijk Jezus Heer en Meester van je leven te laten zijn. Het liefst wil je zelf de controle over je leven houden en alleen Jezus volgen voor zover het jou uitkomt. Jonge echtelieden beloven elkaar op hun huwelijksdag eeuwige trouw, maar die toewijding moeten ze gedurende de daarop volgende huwelijksjaren uitwerken. Zo gaat het ook met de toewijding aan de Heer. Huwelijksproblemen ontstaan vaak als je eigen belangen lijken te botsen met die van je partner. En zo is een deel van de innerlijke geestelijke strijd terug te brengen tot de vraag: in hoeverre laat ik mijn leven leiden door Jezus of door mijzelf? Wie zit er achter het stuurwiel van mijn leven? Wie of wat beheerst mijn leven?
Jezus heeft Zich geofferd aan de Vader (Ef.5:1-2) en dat was een keus, een daad van volkomen overgave. Daar ging een enorme worsteling aan vooraf tussen de wil van Jezus en de wil van de Vader, die plaatsvond in Getsemane. Uiteindelijk gaf Jezus Zichzelf over aan de Vader en sprak die welbekende woorden: "niet mijn wil, maar de uwe geschiede!" (Lucas 22:42). Dat waren geen woorden van slappe lijdelijkheid, zo van "vooruit dan maar, tegen U kan ik toch niet op", maar woorden van grote kracht en overwinning. Vooral met het oog op deze gebeurtenis lezen we in de Hebreeënbrief dat Jezus gehoorzaamheid geleerd heeft door zijn lijden (Heb.5:8).
Voor ons is het heel bemoedigend om te lezen hoezeer Jezus heeft geworsteld met geloofsovergave. Daarin is Hij naast ons komen staan, die daar ook zo vaak moeite mee hebben. Jezus heeft Zichzelf overwonnen en Hij staat vandaag naast jou en mij om ons er mee te helpen!
In Filippenzen 2:8 schrijft Paulus over de manier waarop Jezus zichzelf aan de wil van de Vader heeft overgegeven. Hij heeft Zich vernederd als mens en uiteindelijk vrijwillig zichzelf overgegeven aan de meest vervloekte straf: de kruisdood. Deze daad van volkomen zelfovergave was de reden dat de Vader Hem na de opstanding verhoogd heeft en de hoogste plaats in de hemelse gewesten heeft gegeven. Wie zichzelf vernedert, zal verhoogd worden, maar wie zichzelf verhoogt, zal vernederd worden. Dat is een wet van het Koninkrijk van God. Jezus heeft deze op een volmaakte manier in praktijk gebracht. Nu wij nog.
Het kruis is ons baken in de innerlijke geestelijke strijd. In de navolging van Jezus ligt de overwinning, waarbij we door de kracht van de Heilige Geest de overwinning behalen over onze eigen trots en behoefte aan onafhankelijkheid. Bij het kruis, waar Jezus alles van Zichzelf heeft opgeofferd, kunnen we onze trots inleveren, onze vermeende rechten op van alles en nog wat. Het kruis is de grootste uitdaging voor elke gelovige om daar zichzelf te verliezen en het echte leven van God te winnen.
Een heel belangrijk bijbels principe is de wet van de graankorrel. Jezus heeft uitgelegd dat het geheim van het leven ligt in de bereidheid om te willen sterven. Een graankorrel kan pas tot zijn doel komen, namelijk groeien tot een plant met een korenaar, als de korrel in de grond wordt gestopt en de korrel als het ware sterft. Het heeft alles te maken met het sterven aan je zelf en jezelf helemaal overgeven aan God, zodat het leven van God zich in en door je heen kan openbaren.
Overgave ligt in het verlengde van afhankelijkheid. Afhankelijkheid is een grondhouding van waaruit je leeft, terwijl overgave meer duidt op een bewuste keuze in een bepaalde situatie.
Het kost vaak veel strijd om tot overgave aan God te komen. Maar als je zo ver bent, dan leer je dat God je vertrouwen dubbel en dwars waard is!
Overgave aan de Heer is geen riskante stap waardoor je in een vacuüm van onzekerheid terechtkomt. Het is het verstandigste en veiligste wat je ooit kunt doen. Daarentegen is het gevaarlijk om als een halfslachtige christen te leven in een wereld vol goddeloosheid en verleiding. In het centrum van een wervelstorm heerst absolute stilte. Evenzo is er geen veiliger plaats dan in het centrum van Gods wil te zijn.
Als je compromissen sluit op het gebied van overgave, kun je wel geïnteresseerd blijven in het overvloedige leven van God, maar slechts als buitenstaander. Je bent dan net als iemand die verlekkerd naar een etalage vol slagroomtaarten staat te kijken zonder iets te kopen ... omdat je de prijs niet wilt betalen.