Overzicht geschiedenis van het volk Israël

In de vroegste geschiedenis van het volk Israël herkennen we verschillende perioden, die afbeeldingen zijn van ontwikkelingsfasen in het geestelijke leven van nieuwtestamentische gelovigen (jeugdfase). Hier volgt een overzicht:

In het bijbelboek Jozua wordt de verovering van het beloofde land Kanaän door het volk Israël uitvoerig beschreven. Daaruit kunnen we veel lessen leren over de overwinning in de innerlijke strijd die zo kenmerkend is voor scheppingsdag 3. We beperken ons daarbij tot enkele principes.

Stap 1 - Gods belofte aannemen

Van tevoren gaf Mozes aan Jozua de taak om als leider van het volk Israël de Jordaan over te trekken en het beloofde land in bezit te nemen. Daarbij gaf hij de volgende belofte van God door:

"Want de Here zelf zal voor u uit trekken, Hij zelf zal met u zijn, Hij zal u niet begeven en u niet verlaten, vrees niet en word niet verschrikt." (Deuteronomium 31:8)

Later lezen we hoe God dezelfde opdracht tegen Jozua zelf uitsprak en er een belofte aan toevoegde: 

"... trek over de Jordaan hier, gij en dit gehele volk, naar het land, dat Ik hun, de Israëlieten, geven zal. Elke plaats die uw voetzool betreden zal, geef ik ulieden..." (Jozua 1:2-3)

Door het geloof neem je Gods beloften in bezit. Als het volk geen stap zou verzetten, zouden ze geen vierkante millimeter grondgebied krijgen, ondanks dat het aan hen beloofd was. Als het volk het HELE beloofde land in geloof zou betreden, zouden ze ALLES krijgen. 

Is het je ooit opgevallen dat het beloofde land veel groter was dan dat het volk Israël ooit heeft bewoond? Het strekte zich uit van de woestijn in het zuiden tot de Libanon in het noorden; van de rivier de Eufraat in het oosten tot de Middellandse zee in het westen (Joz.1:4). Dit is een illustratie van een heel belangrijk geestelijk principe. De mate van overwinning in je leven hangt af van de mate waarin je in geloof vastgrijpt wat God je heeft aangereikt. En God reikt meestal meer aan dan je geloofsoog kan overzien, nooit minder! Ook had God tevoren gezegd, dat de volken die de Israëlieten uit Kanaän moesten verdrijven, machtiger waren dan zijzelf. Besef daarom steeds dat innerlijke strijd onze eigen kracht te boven gaat. Achter de zuigkracht van onze ik-gerichte oude natuur zit niemand minder dan satan en zijn handlangers, en die zijn eenvoudigweg te sterk voor ons, tenminste zonder hulp van Boven.

Stap 2 - De grens over

Het volk Israël kwam aan de oostelijke grens van het land Kanaän, zodat ze eerst de rivier de Jordaan over moesten steken. Dat was een geduchte hindernis. Het doet ons denken aan de Schelfzee, die ook zo'n barrière was. Het volk moest destijds eerst door de Schelfzee heen om een bevrijd volk te worden.  De nieuwtestamentische betekenis van deze eerste doortocht is: wedergeboorte (scheppingsdag 1) en het begin van de woestijntocht (scheppingsdag 2). Het oversteken van de Jordaan kunnen we vergelijken met de overgang tussen de kindertijd en de adolescentie in het geestelijke groeiproces van de gelovige (overgang tussen scheppingsdag 2 en 3). 

De Jordaan kon pas worden overgestoken nadat God een wonder deed: eerst moest het water van de Jordaan wegvloeien, zodat de droge rivierbedding tevoorschijn kwam (Jozua 3-4). We zien hier hetzelfde beeld als van het droge land dat zichtbaar wordt op de derde scheppingsdag in Genesis 1. We kunnen pas overwinnen als de lessen van scheppingsdag 2 geleerd zijn, dus als gevoelens geen overheersende rol meer spelen, maar dat we ons laten leiden door zuivere gedachten, die verlicht zijn door Gods waarheid. Vervolgens moeten stappen gezet worden in geloof om tot overwinning te komen. In de praktijk betekent dit: biddend besluiten om samen met Jezus je probleemvijand aan te pakken, hem als het ware de oorlog te verklaren en vastbesloten te zijn om in zijn kracht door te gaan tot de overwinning is behaald.

Bij de doortocht door de drooggevallen Jordaan ging de ark voorop, gedragen door de priesters. Dezen bleven in de rivierbedding staan totdat het hele volk was overgetrokken. Overduidelijk wilde God benadrukken dat alle stappen tot overwinning gezet worden in afhankelijkheid van Hem.

Stap 3 - Verovering van Jericho

Bij de stad Jericho moest het volk Israël eerst zeven dagen zwijgend om de stad lopen en op de zevende dag juichen in het geloof dat God de overwinning over de stad heeft behaald (Jozua 6). Het volk juichte en de sterke stadsmuren stortten in zodat de stad zonder veel moeite kon worden ingenomen. Zonder het "juichen in geloof" zou Jericho niet gevallen zijn (Heb.11:30). De geestelijke betekenis is niet zo moeilijk te vatten. Het juichen is iets heel anders dan bidden om overwinning. Een gebed om overwinning is vrij zinloos, omdat het geen geloofsgebed is. Nee, je moet niet bidden om overwinning, maar gaan stáán in de overwinning. Overwinning is geen doel, maar uitgangspunt. Je mag de overwinning over je probleemvijand proclameren in de naam van Jezus. Begrijp je het verschil? 

Maar let op, met juichen alleen werd de stad niet ingenomen. Alleen de muren waren nog maar gevallen. De Israëlieten moesten vervolgens met het zwaard in de hand de vijandelijke bewoners doden, de buit binnenhalen (die overigens voor God zelf bestemd was) en de stad vernietigen. De overwinning proclameren over je probleemvijand is het begin, maar daarna moeten concrete daden verricht worden om hem definitief te verslaan. Voorbeelden:

• Als je bijvoorbeeld moet vechten tegen je rookverslaving, neem er dan biddend afstand van, proclameer de nieuwe vrijheid die je uit Gods hand hebt aangepakt en ... gooi al je rookgerei weg, desnoods met enig ceremonieel. 
• Als je moet vechten tegen gevoelens en gedachten van minderwaardigheid, spreek tegenover God plechtig uit dat je een waardevol persoon bent omdat God dat heeft gezegd. Om de volledige overwinning te behalen neem je die gedachte "in bezit": je spreekt die gedachte dagelijks in geloof uit totdat de negatieve gedachten helemaal achterwege blijven. Doe ter ondersteuning iets om je nieuwe besef van eigenwaarde te onderstrepen. Voor mijn part koop je een nieuw kledingstuk om er extra flitsend uit te zien, ik noem maar iets. 

Nogmaals: in geloof woorden uitspreken tegenover God en die laten volgen door concrete daden.

Stap 4 - Doorvechten

Je moet in geestelijke zin niet een enkel gevecht winnen, maar een hele oorlog en die wordt vaak op meerdere fronten gevoerd. Je vijand is niet in één keer verslagen. In het bijbelboek Jozua zien we hoe Jozua en de Israëlieten steeds beter in staat waren om te vechten en te overwinnen. Ze maakten in het begin ook een paar ernstige fouten, eerst bij Ai (Joz.7) en later lieten ze zich door de Gibeonieten misleiden (Joz.9). Dat overkomt jou en mij evengoed bij de innerlijke strijd. Maar wees niet ontmoedigd als het een keer fout gaat. Blijf niet bij de pakken neerzitten en strijd tot de oorlog gewonnen is.

Volhouden is uiteindelijk de beslissende factor. De verovering van Israël heeft veel inspanning en doorzettingskracht gekost (Joz.10-11). Er was volharding nodig, een lange adem. Zo is het ook in geestelijke zin. Je hebt vaak volharding nodig om te verkrijgen wat God je heeft beloofd (Heb.10:36). Sommige beloften worden pijlsnel vervuld, andere langzaam. God blijft nog altijd degene die beloften daadwerkelijk in vervulling brengt en God bepaalt dus het hoe en wanneer.

Het resultaat van de overwinning van Israël was dat ze als volk zich konden vestigen in het beloofde land. Het was hún land geworden en in dat nieuwe, goede land konden ze eindelijk rust vinden, het land bewerken en de vruchten oogsten. Na de innerlijke strijd kunnen we genieten van de vernieuwing, van de nieuwe vrijheid die God in ons leven heeft bewerkstelligd. God heeft nieuwe ruimte gegeven, een verdiepte relatie met Hemzelf en een merkbare groei in ons geloof, zodat we tegen een stootje kunnen.