Maak een plan

We leven in een tijd, waarin bedrijven, organisaties of groepen mensen gewend zijn om na te denken over hun missie, visie, beleid, doelstellingen en actieplannen. Daar kunnen we als gelovigen wel iets van leren, want we lopen meestal erg achter op dat gebied. Als je aan willekeurige gelovigen zou vragen welk doel ze met hun leven hebben, kijken ze waarschijnlijk heel glazig aan en zeggen ze zoiets als: "ik wil gelukkig worden" of (iets vromer): "ik wil de Heer dienen" of (nog vromer): "ik wacht af hoe de Here mijn leven zal leiden". Allemaal vreselijk vaag dus. Als je een vaag doel met je leven hebt, weet je zeker dat je dat doel nooit zult bereiken. 

Doelstellingen

Laten we dus maar eens beginnen met de doelstellingen voor ons leven vast te stellen. Klaar voor een test? Goed, dan wil ik je heel concreet vragen een leeg vel papier te pakken en op te schrijven wat je als gelovige de komende pakweg tien jaar wilt bereiken. Ik zie sommige lezers al ineenkrimpen bij het lezen van zo’n activistisch voorstel. God bepaalt toch wat je moet doen, hoe kunnen wij dat nu zelf vaststellen, zoiets doet een christen toch niet? God leidt ons leven toch?

Toch meen ik wat ik zeg. Naarmate we met de Heer wandelen ontdekken we vanzelf voor welke aspecten van het Koninkrijk van God we meer warm lopen dan voor andere. Ook krijgen we steeds meer inzicht in onze gaven, oftewel onze eigenschappen die God gebruikt om anderen te zegenen. Onze eigen voorkeuren vanuit een hart dat aan God is toegewijd, mogen daarin ook best een rol spelen. Als we van al dergelijke dingen uitgaan, dan kunnen we allerlei concrete doelstellingen opschrijven. Laat me een willekeurig stel voorbeelden van doelstellingen noemen, van alles door elkaar

1. Ik wil graag trouwen met een toegewijde christenpartner om samen meer vrucht voor de Heer te dragen dan elk afzonderlijk.
2. Ik wil fulltime hulpverleningswerk gaan doen onder kinderen.
3. Ik wil de zending in en van God te weten komen WAAR Hij mij wil inzetten.
4. Ik wil mijn ervaring als automonteur gebruiken in dienst van God.
5. Ik wil mij inzetten binnen mijn eigen gemeente om iets te betekenen voor eenzame mensen.
6. Ik wil mijn kinderen opvoeden tot discipelen van Jezus.
7. Ik wil anderen vertellen over Jezus.
8. Ik wil mijn bestuurlijke capaciteiten inzetten door actief te zijn als ambassadeur van koning Jezus in schoolvereniging en politiek.
9. Ik wil mijn bedrijf op bijbelse wijze laten functioneren.

Valt het je op dat al die doelstellingen beginnen met "ik wil"? We zijn met scheppingsdag 3 bezig, waarin de aan God overgegeven wil inderdaad een belangrijke rol speelt. Heb je je eigen lijstje met doelstellingen al klaar? Zorg er wel voor dat elke doelstelling concreet is, zodat je weet wanneer je doel bereikt is. Schrap vage doelstellingen maar gerust weg, want daar gebeurt toch niets mee. Leg het lijstje vervolgens neer "voor Gods aangezicht" en vraag Hem of Hij je inzicht wil geven of die doelstellingen tot je eigen eer zijn of tot eer van God. Als er een bij is voor je eigen eer, schrap die dan ook maar.

Op weg naar het doel

Want nu komt de tweede stap: ga na welke stappen je moet nemen om je doelstellingen te bereiken. Als je stil blijft zitten kom je namelijk nooit bij je doel. Daarvoor moet je een actieplan maken oftewel een lijst met voorbereidende activiteiten die je moet uitvoeren om je doelstellingen te bereiken. Bij voorbeelden 2-4 kun je bijvoorbeeld denken aan activiteiten zoals:

• bezoeken van zendingsbijeenkomsten waar je voorlichting kunt krijgen
• regelmatig een zendingsbidstond bezoeken 
• corresponderen met een zendeling die hetzelfde soort werk doet als waar jij in geïnteresseerd bent
• je abonneren op een of meer informatietijdschriften over zending
• God bidden om wijsheid en inzicht om een keuze te kunnen maken

Als je niet bereid bent om de noodzakelijke stappen te ondernemen om je doel te bereiken, mag je dat doel ook van je lijst wegstrepen. Hopelijk houd je er nog een paar over! Je moet vooral niet jezelf voor de gek houden. Als je een doelstelling hebt, ga er dan ook voor. En onderweg stuurt God je heus wel bij en bevestigt Hij je keus of Hij buigt je om in een andere richting. Maar één ding is zeker: God zal je niet aan je lot overlaten en er zeker voor zorgen dat je ZIJN einddoel bereikt. Misschien niet precies het doel wat je je eerst had gesteld, maar wel de plaats waar God je uiteindelijk hebben wil. Zo werkt het samenspel tussen God en mens en dat is de meest boeiende en spannende manier van leven. Het is meestal niet de makkelijkste weg, daar moet je wel op voorbereid zijn, maar wel verreweg de beste. Durf je de uitdaging aan?

Het spreekt voor zich dat we bij het uitzetten van de lijnen voor ons leven ernstig Gods wil voor ons leven dienen te zoeken (zie ook hoofdstuk "Gods leiding" in studiedeel "Afgestemd op God"). Alles wat God ons in zijn Woord aanreikt en wat we daarnaast als persoonlijke leiding van God ontvangen, hoort onverkort in onze plannen te worden opgenomen.

Kom in actie

Het is altijd moeilijk om de balans te bewaren tussen wachten op de Heer en zelf in actie komen. Als je passief blijft afwachten gebeurt er meestal niets, en als je te actief bent loop je het gevaar God vooruit te lopen. Hoe lossen we dat op? Ik denk niet dat er een pasklaar antwoord is op die vraag. Door dicht bij God te leven wordt de afstemming tussen met God steeds effectiever. Hoe dat gebeurt is vaak heel persoonlijk.

Toch wil ik een bijbels voorbeeld geven van een man die op eigen initiatief in actie kwam, maar toch zorgde voor de juiste afstemming met God. Het is de geschiedenis van Jonatan, die een wachtpost van de Filistijnen overviel (1Sam.14). In het voorgaande hoofdstuk kunnen we lezen dat de Filistijnen Israël in een ijzeren greep hielden en dat er van Israëls leger nagenoeg niets was overgebleven. Het was zelfs zo erg dat Jonatan een van de zeer weinigen was die nog een zwaard had! Jonatan kwam op het volgende idee:

"Jonatan nu zeide tot zijn wapendrager: Kom, laten we oversteken naar de wachtpost van deze onbesnedenen. Misschien zal de Here voor ons handelen, want de Here kan evengoed verlossen door weinigen als zoor velen." (1 Samuël 14:6)

Dit is geloofstaal: niet bij de pakken neerzitten, maar vanuit een benarde situatie vertrouwen tot Gods hulp EN in actie komen! Maar om zeker te zijn van Gods wil besloot Jonatan een teken te stellen. Afhankelijk van de eerste reactie van de Filistijnen, als ze hem zagen, zou hij weten of God al of niet wilde dat hij de strijd aan zou gaan (1Sam.14:8-10). Doordat de Filistijnen Jonatan uitdaagden om naar boven tegen de rotsen op te klimmen, wist Jonatan zich bevestigd door de Heer. Dus klom hij omhoog en versloeg het groepje Filistijnen (1Sam.14:7-13). Het resultaat was boven verwachting:

"Toen kwam er schrik in de legerplaats, op het veld en onder al het volk ... en de aarde beefde, zodat het werd tot een schrik Gods." (1 Samuël 14:15)

Het gevolg was een behoorlijke overwinning van Israël over de Filistijnen (1Sam.14:23) en dit alles omdat één man in actie was gekomen, vertrouwend op zijn God. Daarentegen lezen we dat koning Saul in deze geschiedenis alleen maar een remmende rol heeft gespeeld. Hij bleef eerst passief zitten wachten (1Sam.14:2). Daarna probeerde met een rare vervloeking het volk op te peppen: niemand mocht iets eten voordat de overwinning was behaald (1Sam.14:24). Het gevolg was dat het volk uitgeput was en de slachting onder de Filistijnen beperkt bleef (1Sam.14:30). Doordat Jonatan van deze vervloeking niets wist en toch iets gegeten had, werd hij bijna ter dood gebracht (1Sam.14:25-45). 

Uit deze geschiedenis kunnen we het volgende leren:

• God beloont ieder die het lef heeft om in actie te komen binnen in vertrouwen op God en zorgt voor bijzondere resultaten. 
• Degenen die in actie komen, kunnen weerstand verwachten van "gelovigen" die passief blijven of in eigen kracht iets willen ondernemen.