H E R S C H E P P I N G - VERSIE 1.1
bijbelstudies van Maarten te Hennepe over grondslagen en toepassing van het christelijke geloof
start inhoud inleiding achtergrond trefwoorden levensvragen reageren cd-rom help

 

Ga naar het vorige studiedeel  Ga naar het begin van dit studiedeel  Ga naar het volgende studiedeel

7.

Veranderd gedrag


Ga naar het vorige hoofdstuk  Ga naar het begin van dit hoofdstuk  Ga naar het volgende hoofdstuk

8.
Vrucht dragen

Ga naar de vorige pagina  Niet geactiveerd  Ga naar de volgende pagina

4.
Praktische liefde

Geestelijk leven en praktische daden

Wat bedoelen we nu precies met "geestelijk leven"? We zeggen "geestelijke" tegen leidinggevenden onder christenen, dus aan predikanten, priesters, voorgangers, enzovoort. Daarmee wordt gesuggereerd dat het uitleggen van bijbelteksten geestelijker is dan het schoonhouden van het huis van een zieke. God heeft mij de mogelijkheid gegeven om deze bijbelstudie te schrijven, maar dat maakt mij geen haar geestelijker dan de mensen die dit niet zouden kunnen of het te uitgebreid vinden om te lezen. Het geestelijke ligt meestal niet in WAT we doen, maar HOE we het doen, vanuit welke gezindheid. Handelen we vanuit onze eigen krachtbronnen tot onze eigen eer of handelen we vanuit de liefde en kracht van God, tot Zijn glorie? Echt geestelijk leven komt uit God en uit zich in daden en gedragsveranderingen.

Ik heb eens een timmerman ontmoet, een heel eenvoudige man, maar met een hart dat brandt voor de Heer. Hij was afgekeurd vanwege lichamelijke problemen, maar met de mogelijkheden die hij over had diende Hij de Heer en wel met zijn handen. Waar hij kon ging hij klussen voor mensen die dat zelf niet meer konden, zonder er iets voor te willen verdienen. Kijk dat is geestelijk. Beheerst van boven en praktisch bezig zijn, vanuit een hart dat de Heer is toegewijd.

Gaven beschikbaar stellen

God verlangt er naar dat we allemaal onze gaven opheffen tot God, zodat Hij er iets mee kan doen tot zijn glorie. Dat doet me denken aan het verhaal van de jongen die zijn lunch aan Jezus gaf, aan de oever van het meer van Galilea. Veel was het niet, maar hij deed het belangrijkste wat hij er mee kon doen: hij gaf het aan de Heer. In Marcus 6:41-42 lezen we wat Jezus er mee deed:

Barmhartigheid

In het Oude Testament wordt veel gesproken over barmhartigheid. God heeft zichzelf geopenbaard als een barmhartig God en Hij wil dat er binnen het volk Israël barmhartigheid plaats vindt. Allerlei voorschriften staan in de Bijbel om zorg te dragen voor mensen die tussen de wal en het schip terecht zijn gekomen.

In het Nieuwe Testament zien we hoe Jezus talloze voorbeelden van barmhartigheid heeft getoond. In de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan geeft Hij ook duidelijk aan dat barmhartigheid belangrijker is dat het opvolgen van ceremoniële regels: het heeft gewoon een hoge prioriteit. Ook Paulus spoort de gelovigen aan om zorg te dragen voor verdrukten, bijstand te bieden aan hulpbehoevenden, troost te geven aan treurenden, enzovoort. Je zou bijna kunnen zeggen: een onbarmhartige levenshouding en christen gaan niet samen.

Je werk anders doen

Het grootste deel van het geestelijke leven speelt zich niet in de kerk of rondom kerkelijke activiteiten, maar bij onze dagelijkse werkzaamheden en met onze huisgenoten. Een gelovige doet zijn werk anders dan een ongelovige en dat valt op in zijn omgeving.

"Wat gij ook doet, verricht uw werk van harte, als voor de Here en niet voor mensen." (Kolossenzen 3:23)

Bij het verrichten van ons werk moet dus niet het eigenbelang, maar het belang van God en zijn Koninkrijk voorop staan. Evangeliste Corrie ten Boom schreef in een van haar korte meditaties hoe ze dat van haar vader geleerd had:

"Als vader een horloge uit elkaar nam om het te repareren en weer in elkaar te zetten, was dat iets, wat hij deed zonder te letten op de maatschappelijke positie of de rijkdom van de eigenaar. Hij leerde mij dat het belangrijker is, hoe God het werk, dat wij hebben gedaan, beoordeelt dan wat wij zelf denken of andere mensen."