God doet wonderen

De Bijbel is één aaneenschakeling van wonderen van God. In het Oude Testament lezen we over talrijke wonderen. In veel gevallen waren mensen Gods "instrumenten" om deze wonderen tot stand te brengen. Enkele bekende voorbeelden:

• voorzienigheid (een waterbron voor Hagar en Ismaël (Gen.21:14-19); manna in de woestijn (Ex.16); vermeerdering van olie voor een weduwe (2Kon.4:1-7); drijvende bijl (2Kon.6:1-7))
• bevrijding (volk Israël uit Egypte (Ex.12-14), David uit macht van Saul (1Sam.23:14-28); de vrienden van Daniël uit de brandende oven (Dan.3); Daniël uit de leeuwenkuil (Dan.6))
• overwinning in een ongelijke strijd (verwoesting van Jericho (Joz.6); overwinning van Gideon over de Midianieten (Ri.7); David tegen Goliath (1Sam.17); overwinning van koning Josafat op een talrijk leger (2Kron.20)
• genezing (geschiedenis van de koperen slang (Num.21:4-9); de zoon van de weduwe van Sarepta (1Kon.17:17-24); Naäman de Syriër (2Kon.5))
• waarschuwing (verwoesting van het altaar van koning Jerobeam en de verstijving van diens uitgestrekte arm (1Kon.13:1-6); droogte in de tijd van koning Achab en de profeet Elia (1Kon.16-18)
• teken om Gods autoriteit te bewijzen (staf van Mozes die in een slang veranderde (Ex.7:10); stilstand van zon en maan bij Jozua's strijd bij Gibeon (Joz.10:13-14); vuur voor het offer van Elia op de berg Karmel (1Kon.18))
• straf (dood van Korach, Datan en Abiram (Num.16:23-35))

Wat zijn wonderen?

Wonderen zijn bovennatuurlijke verschijnselen die op aarde gebeuren door het rechtstreekse optreden van God. Op aarde heet een wonder onnatuurlijk, maar vanuit de geestelijke wereld bekeken is het de gewoonste zaak van de (geestelijke) wereld. Ook satan kan wonderen doen, onder toelating van God (bijvoorbeeld de Egyptische geleerden die hun staven ook in slangen konden veranderen Ex.7:11-12).

Jezus bevestigt zijn autoriteit

Jezus heeft tijdens zijn verblijf op aarde meer wonderen gedaan dan alle oudtestamentische profeten bij elkaar. Vele daarvan waren bedoeld om zijn koninklijke autoriteit te bevestigen. We zien dat vooral duidelijk uitgebeeld in het Matteüs evangelie, zoals in Matteüs 8. Het effect was dat de menigten God de eer gaven, die zo’n bijzondere macht had getoond onder de mensen (Mat.9:8). Ook dienden de wonderen voor het welzijn van de mensen, denk maar aan de vele genezingen die Jezus deed. 

Ook voor vandaag

In Marcus 16 zegt Jezus dat dergelijke tekens ook door gelovigen zouden worden gedaan en zo gebeurt het ook. God verricht graag wonderen om ons getuigenis in de wereld te bevestigen, maar natuurlijk niet om een show weg te geven. Overal ter wereld doet God veel wonderen, kleine en grote wonderen. Vaak vinden ze plaats binnen een besloten kring zoals de kerkelijke gemeente; soms ook in het openbaar. In de tijd dat we in Papoea Nieuw Guinea werkten hebben we drie ooggetuigenverslagen gehoord van mensen die uit de dood zijn opgewekt. Ook een wonder van "wonderbare spijziging" is gerapporteerd en een voorval dat mensen over een snel stromende rivier konden lopen om bij hun samenkomst te komen. Alle wonderen die in de Bijbel voorkomen, kunnen we vandaag de dag ook verwachten. God is niet veranderd en zijn vermogen en verlangen om wonderen op aarde te doen is niet verminderd.

Wie heeft die gaven?

In de Bijbel zien we dat de ene keer God het initiatief neemt tot het doen van wondertekens. Voorbeelden daarvan zijn de tien plagen van Egypte en de doortocht van het volk Israël door de Schelfzee en door de Jordaan. Andere keren nemen mensen het initiatief, zoals Elia, toen Hij God om vuur vroeg op de berg Karmel (1Kon.18) en toen hij met zijn mantel op het water van de Jordaan sloeg om aan de overkant te kunnen komen (2Kon.2:8). Ik weet niet of we hier altijd met speciale geestesgaven te maken hebben of dat het een kwestie is van geoefend geloof.

Wonderen gebeuren vaak via "gewone" gelovigen of zelfs door kleine kinderen in antwoord op gelovig gebed, zonder dat ze bekend staan om een of andere gave. Tenslotte bepaalt God welk kanaal Hij wil gebruiken.

Genezing

Onder de wonderen die God doet nemen genezingen een belangrijke plaats in. Dat was zo toen Jezus op aarde was en dat is nu nog net zo. Hoewel iedere gelovige in geloof mag bidden om genezing van anderen of van zichzelf, heeft de Heilige Geest sommige mensen een bijzondere gave gegeven tot genezing in Jezus' naam. Zij hebben daartoe het bijbehorende geloof ontvangen en het inzicht om te weten hoe en wanneer God genezend wil optreden.

We raken hier een gevoelig punt. We we weten allemaal dat lang niet iedereen, die genezing zoekt, deze ook ontvangt. Bij ziekte weten we niet altijd of God de ziekte tot zijn eer wil hanteren, bijvoorbeeld door karakterverandering bij de zieke te bewerkstelligen. Of wordt zijn eer beter gediend is door een goddelijke genezing? God is immers in staat om lichamelijke ziekte te gebruiken tot welzijn tot de geest van de lijder. Daarom is er vaak een bijzondere openbaring van God voor nodig om te weten of God een bepaalde persoon wil genezen of niet. Tenslotte als iemand door sterven verlost wordt uit zijn lijden kan dat ook gezien worden als een vorm van genezing, hoe vreemd het ook mag klinken.

Reacties op gebedsgenezingen

Voor mensen met de gave van genezing kan het moeilijk zijn om bescheiden met hun gave om te gaan. Bijna altijd zijn het eenlingen die geen mogelijkheden hebben om er met "collega's" over te spreken. Daar worden natuurlijk wel eens fouten gemaakt, zoals overal. Aan de andere kant staan deze mensen vaak bloot aan veel bittere kritiek, vooral van predikanten die tijdens hun eigen kerkdiensten nog nooit een goddelijke genezing hebben meegemaakt. Dat zijn wel de allerlaatste mensen die kritiek mogen leveren, vind ik, en alleen op zeer goede gronden. Laten we blij zijn met de gaven die God geeft en de Gever van die gaven niet beledigen. Laten we vooral de bedieningen van deze mensen positief ondersteunen en ons uitstrekken naar soortgelijke wonderen van God in eigen kring.

Als wonderen uitblijven

Gods Woord is niet veranderd (1Petr.1:25). Als er in onze kerkelijke kring weinig of geen wonderen gebeuren, dan kan zonde of ongeloof de oorzaak zijn (1Kor.11:29-30; Mat.13:58). Maar pas op! Wonderen gebeuren niet op commando en ook al behoren ze tot het normale leven met God, ze hebben nooit het laatste woord. Het geloof op God kan ook vitaal en levend blijven als God er NIET voor kiest om het wonder te doen, waar wij om bidden. Soms is Gods Koninkrijk meer gediend met wonderen, maar in een ander geval juist als er GEEN wonder gebeurt. Laten we erop vertrouwen dat God daar op zijn eigen, wijze manier mee omgaat!