Twee voorwaarden

De voorwaarden voor het ontvangen van de beloofde Heilige Geest zijn niet anders dan de voorwaarden om tot wedergeboorte te komen. Op de eerste Pinksterdag drukte Petrus dit als volgt uit:

"Bekeert u en een ieder van u late zich dopen op de naam van Jezus Christus tot vergeving van uw zonden en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen." (Handelingen 2:38)

We lezen dus twee voorwaarden:

1. bekering tot Jezus Christus in geloofsovergave
2. doop als uiterlijk teken van wat innerlijk met je gebeurd is: een geloofsdaad om je overgave aan Jezus in het openbaar kenbaar te maken. 

De eerste voorwaarde is de belangrijkste (zie Mar.16:16); het gaat immers vooral om de innerlijke verandering. Niettemin is de opdracht om je te laten dopen niet zonder betekenis; het kan juist de stap zijn die uiting geeft aan de innerlijke geloofsovergave.

Twee beloften

We lezen in het aangehaalde bijbelvers ook twee beloften:

1. vergeving van zonden (onderdeel van verlossing en wedergeboorte)
2. de gave van de vervulling met de Heilige Geest

Evenals verlossing en wedergeboorte Gods antwoord is op bekering en geloofsovergave, zo is vervulling met de Heilige Geest ook een geschenk van God dat je in geloof mag aannemen in het stellige geloof dat God het je wil geven. Bij bekering is geloofsovergave de voorwaarde, bij de vervulling met de Heilige Geest idem dito. Alle ware gelovigen hebben ooit de geloofsstap tot bekering genomen. Veel minder gelovigen hebben een soortgelijke geloofsstap genomen om vervulling met de Heilige Geest te ontvangen. Ze zijn als een dame, die in de boekwinkel een tweedelige encyclopedie had gekocht. Toen ze thuis kwam, bleek dat ze alleen het eerste deel had meegenomen. De volgende dag ging ze naar de boekwinkel en vroeg naar het tweede deel. Dat kreeg ze onmiddellijk, want er was immers voor beide delen betaald. Velen van ons hebben verzuimd om deel twee van Gods belofte bij Hem op te halen. In dat geval ligt het nog klaar om in ontvangst te nemen...

Mijn eigen verhaal

Persoonlijk was ik al jarenlang op zoek geweest naar de vervulling met Gods Geest. Op zekere dag las ik de bovenstaande uitleg in het bekende boek "het normale christelijke leven" van Watchman Nee. Dat raakte mijn hart op een bijzondere manier. Daarna ging ik een eind wandelen en bad ongeveer het volgende gebed: "Vader, dit wordt een historisch moment. Vanaf nu ga ik U niet meer bidden om vervuld te worden met de Heilige Geest. Ik wil U er nu voor bedanken. Amen." Meer niet. Er gebeurde die dag niets merkbaars. Maar de volgende morgen stond ik op met een ongekend diep besef van Gods grootheid en trouw dat mijn leven in een soort warmtegloed zette. Dat bijzondere besef duurde maanden lang. Ik liep niet te zweven. Integendeel. Het was net of mijn geloof een nieuw fundament had gekregen en God werd kostbaarder voor me dan ooit daarvoor. Niet lang daarna riep God me voor een taak in de zending. Op een of andere manier stonden beide gebeurtenissen met elkaar in verband. Ik stond versteld van Gods liefdevolle betrokkenheid met mij, als eenvoudige gelovige. Natuurlijk is mijn verhaal maar een voorbeeld. God werkt op heel verschillende manieren bij mensen. 

Beloofd aan ALLE gelovigen

In Handelingen 2:33 legt Petrus uit voor wie de belofte van het vervuld worden met de Heilige Geest gereserveerd is:

"Want voor u is de belofte en voor uw kinderen, en voor allen, die verre zijn, zovelen als de Here, onze God ertoe roepen zal." (Handelingen 2:39)

De belofte is in de eerste plaats gegeven aan Joden en hun nageslacht. Ook is de belofte voor "allen die verre zijn" (= niet-joden), die zich bekeren in reactie op de roepstem van God. De Heilige Geest is DE belofte van de Vader en dus van buitengewoon belang voor de nieuwtestamentische gelovigen.

"Nabekeringen"

Op de eerste Pinksterdag riep Petrus op tot bekering als voorwaarde voor het ontvangen van de Heilige Geest. De ene bekering, voorafgaande aan de wedergeboorte, is radicaler dan de andere. Hoe radicaler de bekering, hoe krachtiger de inwoning van Gods Geest die erop volgt. Hoe radicaler de bekering, hoe duidelijker het verschil te merken is tussen het oude en het nieuwe leven. Ik geloof niet dat er één gelovige is die zo radicaal is bekeerd, dat er daarna geen veranderingen nodig zijn. Dus als het goed is komen er andere momenten in het leven van iedere gelovige waarop hij bewust wordt van levensgebieden die moeten veranderen. Als hij die dan bij God brengt, vindt er een soort nabekering plaats, waardoor de Heilige Geest meer ruimte krijgt. Op zo'n manier kun elke gelovige diverse nabekeringen meemaken en mogelijk ook diverse ervaringen van voller worden met Gods Geest.