God spreekt door het geschreven Woord

Uiteraard is de Bijbel de belangrijkste bron van Gods spreken tot ons als gelovigen. Door de Heilige Geest is het levende Woord meer dan informatie dat je met je verstand tot je neemt, maar wordt het "voedsel voor het hart". Het Woord van God geeft aanwijzingen, die bestemd zijn voor alle gelovigen, voor het leven van elke dag. Daarnaast is er goddelijke leiding, oftewel specifieke aanwijzingen van God die je als individuele gelovige ontvangt om bijvoorbeeld een bepaalde beslissing te nemen. Natuurlijk kan Gods leiding niet tegen Gods Woord ingaan. 

Als je er naar uitziet dat God persoonlijk  tot je spreekt door zijn Woord, gebeurt het meestal ook. Niet op commando natuurlijk, want God bepaalt wanneer Hij spreekt. Maar je eigen houding is mede bepalend voor communicatie tussen God en jou. God dringt zich namelijk niet op en spreekt niet als je je oren dichtstopt. Een open, ontvankelijke houding is nodig om Hem te kunnen horen.

Vaak spreekt God via de Bijbel door een bepaald bijbelgedeelte te laten oplichten. Dan krijg je opeens door dat het precies zegt wat je op dat moment nodig hebt of iets zegt over wat je persoonlijk erg bezig houdt. Vandaar dat de Bijbel zegt: 

"Uw Woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad." (Psalm 119:105). 

Het is de Heilige Geest in het hart van de gelovige die zijn verstand verlicht.

God wil je ontmoeten

God is vooral een God die spreekt. Hij wil veel intensiever met ons mensen communiceren dan wij voor mogelijk houden. Het is een deel van Zijn wezen om daar naar te verlangen. We zijn als gelovigen geroepen om "één te zijn met Christus" (1Kor.1:9). Die uitdrukking slaat onder meer op een persoonlijke relatie, waarbij ook wederzijdse communicatie een rol speelt. Die communicatie vindt voor een belangrijk deel plaats tijdens de ontmoetingen met God in gebed.

Kort na de vernietiging van het gouden kalf (Ex.32) zette Mozes een tent op buiten het kamp van de Israëlieten in de woestijn. Mozes noemde het de tent van samenkomst (tussen God en mensen). Er staat heel duidelijk dat ieder die de Heer zocht naar die tent mocht gaan om God te ontmoeten (Ex.33:7-11). Je zou verwachten dat er elke dag een lange rij bij die tent stond. Een spreekuur met de levende God is een geweldige buitenkans, of niet soms? Helaas, er stonden geen lange wachtrijen met dranghekken. Alleen Mozes ging er geregeld heen en ook Jozua bleef vaak in de tent. Verder kwam er geen sterveling. Maar de Israëlieten gedroegen zich wel heel vroom hoor. Als Mozes naar de tent liep, gingen ze keurig naast de tent staan. Heel eerbiedig. Maar God zit niet op plechtige plichtplegingen te wachten, Hij wil ontmoetingen van hart tot hart, niet alleen met geestelijke leiders, maar met iedere gelovige.

Wil je graag Gods stem horen?

Hoe komt het toch dat we als gelovigen het vaak wel kunnen opbrengen om in een gebed van alles tegen God te zeggen, maar zo moeilijk naar God kunnen luisteren? Misschien komt het omdat we niet verwachten dat Hij tot ons wil spreken. En dan gebeurt het ook niet. Denk maar aan het verhaal van de roeping van Samuël. Pas toen hij tegen God zei: "Spreek maar, Heer, Uw knecht luistert" begon God te spreken. De kleine Samuël zei op dat moment twee heel belangrijke dingen: hij vroeg God om te spreken en hij onderwierp zich aan datgene wat God zou gaan zeggen. Samuël heeft ook gedaan wat God hem opdroeg. Hoewel God een heel moeilijke boodschap doorgaf, die voor een kind niet gemakkelijk was om te verwoorden, heeft hij Gods opdracht nauwkeurig uitgevoerd. Daarna werd Samuël Gods belangrijkste gesprekspartner op aarde (1Sam.3:10-4:1).

Is Gods leiding altijd nodig?

Bedenk ook dat je geen persoonlijke leiding nodig hebt voor zaken die al in de Bijbel zijn beschreven. Wat je dan moet doen is gewoon gehoorzamen en dat is een keus die je zelf moet maken. Sommige mensen vragen om leiding van God als het Woord hen iets voorhoudt wat hen niet bevalt. Zo moet het natuurlijk niet. God wil dat je je eigen gezonde verstand leert gebruiken en dat je daarom God niet bij elk wissewasje om leiding gaat vragen. Vaak is het in het leven met God eenvoudigweg een kwestie van "doen wat je hand vindt om te doen" (Pred.9:10) oftewel je gezonde verstand gebruiken en gewoon te handelen in de "Geest van de Heer". Je ziet bijvoorbeeld iemand in nood, dus ga je zo iemand helpen, zonder eerst een bidstond te houden om de leiding van de Heer te vragen. Bij een stilstaande auto heeft het geen enkel effect als je aan het stuur draait, maar pas als een auto rijdt, kun je hem besturen. Zo werkt het ook als je de Heer oprecht wil dienen: geef het stuur oftewel je wil over aan de Heer en kom in actie, pak aan wat je kunt en vraag God om je bij te sturen waar nodig, zodat je uitkomt op de route die Hij voor je heeft. Ik denk dat God meer plezier heeft in gelovigen, die in hun enthousiasme voor Jezus allerlei gekke activiteiten op hun hals halen, dan mensen die zich verschuilen achter het excuus dat zij nog jarenlang op leiding van de Heer zitten te wachten.

Toen ik nog maar pas tot bewust geloof was gekomen, verlangde ik er eigenlijk naar dat God mij heel gedetailleerd op alle kleine stapjes van mijn leven zou leiden. Later heb ik geleerd dat God mij wil laten opgroeien tot een volwassen gelovige, met een eigen stuk verantwoordelijkheid en zelfstandigheid om keuzen te maken. God wil mij bedreven maken in het maken van goede keuzen binnen de ruimte die Hij voor mij bepaald heeft. We zijn immers bestemd om later met Hem mee te regeren op de nieuwe aarde. Welnu, Hij wil ons in dit leven trainen in gehoorzame zelfstandigheid.