H E R S C H E P P I N G - VERSIE 1.1
bijbelstudies van Maarten te Hennepe over grondslagen en toepassing van het christelijke geloof
start inhoud inleiding achtergrond trefwoorden levensvragen reageren cd-rom help

 

Ga naar het vorige studiedeel  Ga naar het begin van dit studiedeel  Ga naar het volgende studiedeel

9.

Afgestemd op God


Ga naar het vorige hoofdstuk  Ga naar het begin van dit hoofdstuk  Ga naar het volgende hoofdstuk

3.
Gods leiding

Ga naar de vorige pagina  Niet geactiveerd  Ga naar de volgende pagina

6.
Roeping

God roept

Als we het hebben over roeping, moeten we beginnen bij degene die roept, en dat is God. Het is een bijzonder voorrecht als God je uitkiest om een bepaalde taak uit te voeren. Veel bijbelgedeelten, die over "uitverkiezing tot behoud" lijken te gaan, hebben in werkelijkheid betrekking op roeping voor een bepaalde taak of om te worden tot de persoon die God van hen wil maken (bijv.Ef.1:4).  Zo heeft God bijvoorbeeld Jakob boven Esau verkozen om stamvader van zijn volk te zijn (Rom.9:13) en David boven zijn oudere broers om koning te worden (1Sam.16:1-13). Waarom God de ene persoon boven de andere verkiest is meestal verborgen. Een van de factoren is dat God mensen uitkiest op grond van wat Hij in hun hart ziet (1Sam.16:7).

Leiding voor een taak

Veel mensen ervaren heel concrete leiding van de Heer om een bepaalde taak binnen zijn Koninkrijk uit te voeren. Zelf heb ik dat ook zo meegemaakt, toen God me liet weten dat ik Hem mocht dienen bij de Wycliffe Bijbelvertalers. God sprak door een innerlijke stem, die gepaard ging met een plotseling bovennatuurlijk en intens verlangen om dit werk te gaan doen. Daarvoor was ik van mening dat Wycliffe de meest oninteressante zendingsorganisatie was die ik me kon bedenken. Toen ik deze ervaring voor het eerst deelde met een goede vriend, begon hij te lachen. Het verbaasde hem niets, zei hij, want hij had er een half jaar voor gebeden! Mijn mond viel open van verbazing. Fijn om zo’n bevestiging te krijgen, zodat je niet op een enkele impressie hoeft af te gaan. Later heeft God een en ander bevestigd door de weg te banen zodat we in Papoea Nieuw Guinea konden werken. Persoonlijk strek ik me altijd uit naar Gods leiding als het gaat om belangrijke beslissingen en God heeft me daarin nog nooit teleurgesteld.

Welke mensen worden zoals geroepen?

Bij roeping moeten we niet de fout maken door alleen te denken aan taken als predikant, zendingswerker of andere net iets meer opvallende taken. Elke taak is voor God belangrijk en vooral de manier waarop je je taak uitvoert: in afhankelijkheid van God of in eigen kracht. God weet welke taak het beste bij jou en mij past. Jij en ik zijn verantwoordelijk om die taak zo goed mogelijk uit te voeren. Veel mensen worden persoonlijk door God geroepen tot een bepaalde taak. God is niet gewoon om gelovigen te dwingen om taken tegen hun wil uit te voeren. Daarom worden vrijwel altijd mensen door God geroepen die een zekere bereidheid hebben om Hem te dienen. 

Naar mijn mening spelen de volgende zaken een rol bij goddelijke roeping:

  1. Gods plan en bedoeling met het leven van de gelovige.
  2. De bereidheid van de gelovige om de taak te aanvaarden.
  3. De mate van afhankelijkheid en gehoorzaamheid van de gelovige.

Bekwaamheden van de gelovige spelen natuurlijk ook een rol, maar geen doorslaggevende rol. God heeft in feite onze bekwaamheden niet nodig, wel onze beschikbaarheid. Als God je roept voor een taak, wil God ZIJN werk door je heen doen. Eigen bekwaamheden zijn soms een belemmering Gods werk. Niet voor niets heeft God bijvoorbeeld Gideon geroepen om met een zeer klein leger een immens groot leger te verslaan (Ri.6-7). Daardoor werd hij een held tegen wil en dank.

Geen roeping nodig?

Toch heb Ik eens de volgende uitspraak gehoord: "De meeste christenen hebben geen roeping nodig, maar een schop onder hun ..." Dat klinkt wat simpel, maar er schuilt toch heel wat waarheid in. In zijn boek "De Roeping" schrijft Anne van der Bijl dat een roeping niet altijd nodig is als je gegrepen bent door de nood van de wereld. Daarvoor geeft hij de volgende uitgangspunten:

  1. We kennen God en weten wie Hij is, zoals de Bijbel het ons leert.
  2. We hebben een boodschap die mensen verandert.
  3. We hebben een bestemming waar we de boodschap kunnen brengen.

Anne schrijft verder: Het is dus niet de vraag of we een roeping hebben, want die hebben we al in het Woord. Het is hooguit de vraag wáár we die roeping moeten uitvoeren. Er zijn veel gebieden, waar we actief kunnen zijn voor het Koninkrijk van God in de praktische aspecten van de geestelijke strijd:

Een stap tegelijk

Vaak leidt God maar één stap tegelijk, zonder het hele traject te laten zien. Ik vind dat best wel eens moeilijk. In de wandel met God moeten we echter leren de controle aan Hem over te laten en ons te beperken tot het volgen. Bij elke stap wil God je de gelegenheid geven om opnieuw op Hem te vertrouwen. Wanneer nodig, wil God je het juiste inzicht geven (Jak.1:5). Een ding geloof ik zeker: als je verlangend bent om alleen te gaan waar Hij je wil hebben, zal God ervoor zorgen dat je nooit verkeerd uit zult komen.