Aanverwante onderwerpen zijn behandeld in hoofdstuk "Kracht"in studiedeel "Overwinnend geloof". 

Verootmoediging 

Verootmoediging is: de juiste positie innemen tegenover de almachtige God, je eigen vermeende grootheid afleggen en klein worden voor God. Hoewel schuldbelijdenis in het verlengde van verootmoediging ligt, is het niet hetzelfde en moeten we beide begrippen niet verwarren. Sleutelwoorden daarbij zijn: afhankelijkheid, overgave en nederigheid.

Of we het willen weten of niet, als gelovigen vinden we onszelf heel belangrijk en zelfs in het gebed draait alles om onszelf en niet om God. Ga in gedachten naar het kruis, waar Jezus al zijn waardigheid heeft afgelegd en Zich tot in het uiterste heeft vernederd. Wil je een navolger van Jezus zijn? Dan is het kruis een goed beginpunt, want daar mag je al je vermeende waardigheid afleggen. Onderzoek jezelf dus eerst en verootmoedig je voor God door alle vormen van trots af te leggen, zoals:

• zelfgenoegzaamheid (want je vindt jezelf niet zo slecht als de meeste anderen)
• geloof in jezelf (want je knapt liefst alles zelf op en je hebt God alleen nodig als het fout gaat)
• kritiek (want jij weet en doet bijna alles beter dan de anderen)
• eigenbelang (want je meent recht te hebben op voorspoed, gebedsverhoring, een rechtvaardige behandeling, aandacht, gezondheid, waardigheid, enzovoorts.)
• lichtgeraaktheid (want je kunt soms van binnen fel reageren als je iets wordt aangedaan)
• onafhankelijkheid (erken je afhankelijkheid van God en onderwerp je aan Gods wil en bedoelingen)je recht om gelijk te krijgen
• je verlangen om steeds je zin te willen hebben
• alles waar je jezelf met alle macht aan vasthoudt

Nederige houding

Jezus heeft Zichzelf volledig weggegeven, waarbij Hij al zijn waardigheid heeft afgelegd. Ook in het gebed dienen we vrij te zijn van trots en eerzucht en afstand te doen van onze vermeende rechten. Dat laatste kan best wel eens strijd kosten. Vaak menen we dat we recht hebben op bijvoorbeeld voorspoed, comfortabele levensomstandigheden, gezondheid, vriendelijke mensen om ons heen, succes. In navolging van Jezus hebben we daar geen recht op, dus laten we ook niet spreken of denken alsof wij er wél recht op hebben. Onder alle omstandigheden wil God ons zijn hulp en kracht geven en we moeten leren daaraan genoeg te hebben. Als je afstand hebt gedaan van je vermeende rechten, hoef je die ook niet krampachtig na te jagen, omdat je geluk er niet vanaf hangt. Je hoeft je rechten dan ook niet langer te verdedigen, en dat scheelt je een heel stuk innerlijke strijd!

Worsteling

Het overgeven van je eigen wil aan God kan soms een ware worsteling zijn. Deze strijd is een normaal onderdeel van het gebedsleven. Denk eens aan de worsteling die Abraham moet hebben gehad om zijn zoon te offeren (Gen.22). En let eens op David, hoeveel moeite hij had om afstand te doen van de zoon, die hij door zijn ontucht met Batseba verwekt had (2Sam.12:15-23). En denk eens aan Jezus, hoe Hij in Getsemane met zijn Vader heeft geworsteld om zijn wil over te geven. Toen Hij uiteindelijk kon zeggen "Uw wil geschiede", was dat geen fatalisme zo van "vooruit dan maar", maar een bewuste overgave aan God. Het was geen zwakke lijdelijkheid, maar een uitermate krachtige overwinning, die beslissend was voor de gebeurtenissen die zouden volgen (Luc.22:39-44). 

Stel je afhankelijk op

Overgave van onze wil betekent ook dat we ons afhankelijk van Hem opstellen. We zijn afhankelijk van zijn aanwezigheid, hulp en kracht, maar die heeft Hij ons dan ook ruimschoots toegezegd, zodat we Hem daar nauwelijks om hoeven te bidden. De Heilige Geest, die 24 uur per dag aanwezig is in iedereen die is wedergeboren (Hand.2:25), is je Helper, je Raadgever, je Trooster, en tegelijk je oneindige bron van liefde en kracht. Vertrouw Hem daarvoor en dank Hem ervoor, in plaats dat je er steeds om vraagt! Dankzegging is een reactie van geloof, dat zich richt op de geopenbaarde waarheid over God.

Offerdienst

Een gebed van overgave heeft ook iets van een geestelijk offer. We leggen als het ware onszelf op het altaar als een offer van liefdevolle toewijding aan God. Daarbij leggen we alles op het altaar wat waarde voor ons heeft en wat we graag als ons "eigendom" beschouwen: onze relaties, onze toekomst, onze dromen en plannen, kortom alles. We laten daarbij aan God over wat we voor onszelf mogen behouden.