Wat is lofprijzing?

Lofprijzing ligt in het verlengde van dankzegging. Bij dankzegging denk je aan wat God je heeft gegeven. Bij lofprijzing verschuift de aandacht schuift daarmee van je zegeningen naar de Zegenaar. Lofprijzing wil zeggen dat je iets goeds over God zegt. Kreten als "Halleluja" of clichés als "Heer wij komen voor uw aangezicht om U te loven en te prijzen" zijn op zichzelf geen lofprijzingen zolang er niet bij gezegd wordt WAARVOOR je God prijst. Je kunt bijvoorbeeld God prijzen 

• omdat hij je gebeden heeft verhoord, 
• omdat Hij zijn Zoon heeft gegeven, om zijn trouw, 
• omdat je antwoorden hebt gekregen op je vragen,
• omdat je Gods vrede hebt gekregen in tijden van nood,
• enzovoort. 

Lofprijzing is een gebedsuiting van diepe dankbaarheid en verwondering over wat Jezus heeft gedaan. Je hebt Gods goedheid ervaren in je leven en daarvoor wil je God eer bewijzen. Je vertelt God wat zijn betrokkenheid met je leven voor reacties in je hart oproept. Je prijst God niet alleen voor wat Hij in het verleden gedaan heeft, maar ook voor wat Hij in de toekomst zal doen als uiting van geloofsvertrouwen.

Zingen en emoties

Bij lofprijzing denk je misschien vooral aan het zingen van bepaalde liederen of aan praise avonden, waar men vaak met veel uitbundigheid God groot maakt. Dat is een bekend aspect van lofprijzing, waarbij we ook onze emoties mogen uiten naar God. Lofprijzing mag immers best uitbundig zijn (Ps.150). Daarbij mogen we ook ons lichaam gebruiken, zoals in de psalmen verscheidene malen wordt aangegeven: knielen, buigen voor God, de handen opheffen, klappen, juichen, dansen en noem maar op. Het kan allemaal zolang de emoties maar niet een eigen leven gaan leiden. Het voorwerp van onze lofprijzing, namelijk Jezus, dient centraal te blijven staan. 

Vooral als je er geen zin in hebt

En toch gaat echte lofprijzing veel dieper. We prijzen God niet alleen als de zon schijnt en we heerlijk uitgerust lekker kunnen genieten van een vrije dag. Echte lofprijzing ontstaat juist in omstandigheden die ons neerdrukken. De eerste woorden van de bekende Psalm 103 luiden: "Loof de Here, mijn ziel." Waarom zou David, de psalmdichter, met zo’n rare zin beginnen? Wie zegt er nu iets tegen zijn eigen ziel? Ik denk dat David dat zei, omdat hij op dat moment totaal niet in de stemming was om God te prijzen, en daarom zegt hij tegen zichzelf: wees je nu bewust van God en wat Hij allemaal gedaan heeft en tel je zegeningen, dan kun je weer lofprijzen. Want niet de omstandigheden, maar God is het onderwerp van onze lofprijzing én de inspiratie tot lofprijzing. Wat David hier doet is een daad van geloof, waarbij hij zijn gevoel even negeert, en zich richt op de waarheid over God, die zijn verstand hem aanreikt. In het vervolg van Psalm 103 lezen we dat Davids gevoel de dankbaarheid van het verstand overneemt, waardoor hij zijn Heer met zijn hele hart kan prijzen. Laten we zijn voorbeeld volgen. Zie ook "Lofprijzing onder moeilijke omstandigheden" in studiedeel "Groeiend vertrouwen".

Aspecten van lofprijzing

In het Oude Testament worden minstens zeven verschillende woorden gebruikt om diverse aspecten van lofprijzing met aan te duiden. De betekenissen van deze woorden kunnen je wellicht helpen om tot een verdieping van je lofprijzing te komen. 

1. Jadah - Als een kind je handen verlangend uitstrekken naar God
2. Todah - Je handen uitreiken naar God als een offer van dankzegging
3. Tehillah - Lofprijzing gericht aan God-op-de-Troon
4. Halal - Enthousiaste viering van Gods goedheid, uitbundig, vol emoties en stralend van vreugde (van dit woord komt het bekende woord "Halleluja")
5. Zamar - Tot God zingen onder muzikale begeleiding
6. Shabach - Luid roepend God verhogen, zijn grootheid verklaren, ondersteund met handgeklap
7. Barak - Knielende overgave aan God