H E R S C H E P P I N G - VERSIE 1.1
bijbelstudies van Maarten te Hennepe over grondslagen en toepassing van het christelijke geloof
start inhoud inleiding achtergrond trefwoorden levensvragen reageren cd-rom help

 

Ga naar het vorige studiedeel  Ga naar het begin van dit studiedeel  Ga naar het volgende studiedeel

10.

Omgang met God


Ga naar het vorige hoofdstuk  Ga naar het begin van dit hoofdstuk  Ga naar het volgende hoofdstuk

3.
Ontmoeting met God

Ga naar de vorige pagina  Niet geactiveerd  Ga naar de volgende pagina

3.
Vergeving

God vergeeft

Elk zondebewust kind van God mag rekenen op de open, vergevende armen van zijn hemelse Vader (Luc.15:20). Geen zonde is te groot. Wees niet bang dat Jezus kapot zal zijn van wat je Hem vertelt. Hij is er al eens "kapot" aan gegaan toen Hij aan het kruis stierf. Je houdt het niet voor mogelijk welke vreselijke zonden al bedekt zijn onder zijn bloed. Jouw zonden kunnen er ook nog wel bij. Het offer van Jezus was daarvoor meer dan voldoende.

Wie met oprechte schuldbelijdenis bij God komt, ontvangt altijd vergeving, zodat beleden zonden vanaf dat moment nooit meer tussen God en de "ex-zondaar" instaan. De schuld wordt vereffend met wat Jezus aan het kruis heeft gedaan en de verwijdering, die door de zonde was ontstaan, wordt ongedaan gemaakt. Dat klinkt heel officieel, en het is best goed om dat allemaal eens tot je door te laten dringen. Vergeet vooral niet dat God geen vergeefautomaat is, maar een Persoon met een warm hart. Toen de verloren zoon (uit de gelijkenis van Jezus) thuis kwam, ging de Vader zijn zoon niet eerst inpeperen wat voor een verdriet hij Hem had gedaan, hoeveel geld hij had opgemaakt en dat hij als een beest had geleefd. Niets van dat alles. De vader rende zijn zoon tegemoet en smoorde diens hakkelende schuldbelijdenis met tranen van blijdschap over zijn terugkomst. De zoon kwam niet bij zijn Vader "op het matje" terecht, maar in Vaders armen (Luk.15:20-24). Asjeblieft, denk ook aan die armen als je nog wat aan God te belijden hebt. God vergeeft graag, want Hij wil dat je vrij bent, vrij van de gebondenheid en de duisternis die zonde met zich meebrengt. God is dolblij als je de weg tot bevrijding en vergeving hebt gevonden.

Grondige vergeving

Gods vergeving is heel grondig; Hij komt nooit meer op eenmaal vergeven zonden terug. 

"Zover het oosten is van het westen, zover doet Hij onze overtredingen van ons." (Psalm 103:12) 

"Hij zal al onze zonden werpen in de diepten der zee." (Micha 7:19)

God doet onze zonden zover bij Zich vandaan, dat Hij er zelfs niet meer bij kan! God heeft natuurlijk een perfect geheugen, maar eenmaal vergeven zonden wist Hij volkomen uit zijn herinnering (Heb.10:17-18). Breng vooral een eenmaal beleden zonde niet voor de tweede maal bij God, want dan weet God niet meer waar je het over hebt. Als je zonden vergeven zijn, vormen ze geen belemmering meer tussen God en jou. Dat is dan voorgoed een gepasseerd station. Einde bericht.

Vergeving accepteren

Accepteer Gods vergeving dan ook in geloof en kom er ook niet meer op terug. Als je dezelfde zonde een tweede maal belijdt, is dat het bewijs dat je niet in Gods vergeving gelooft en dat doet God ongetwijfeld veel verdriet. 

Veel gelovigen vinden het heel moeilijk om vervolgens zichzelf te vergeven. Ze blijven maar rondlopen met schaamte over wat ze gedaan hebben, zodat de vrede van Gods vergeving niet tot hen doordringt. Is dat een vorm van boetedoening? Willen zij zichzelf een straf opleggen om zichzelf daarmee te rechtvaardigen? Het is soms heel moeilijk om uit genade te leven, om vergeving van God te accepteren zonder er iets tegenover te kunnen stellen. Toch moeten we dat leren. Als we onze zonden berouwvol aan God beleden hebben, heeft Hij ze vergeven op grond van het plaatsvervangend sterven van Jezus aan het kruis. Vanaf dat punt kunnen we weer opnieuw beginnen. Laten we dat asjeblieft ook accepteren, want daarvoor is Jezus nu juist naar ons toe gekomen! 

Vergeving schenken

Bij het "onze Vader" gebed geeft Jezus slechts één kanttekening, en wel bij het gedeelte "vergeef ons onze schulden...":

"Want indien gij de mensen hun overtredingen vergeeft, zal uw hemelse Vader ook u vergeven; maar indien gij de mensen niet vergeeft, zal ook uw Vader uw overtredingen niet vergeven." (Matteüs 6:14-15)

Dit is een buitengewoon belangrijke opmerking die we serieus moeten nemen. Ga voor jezelf eens na of er mensen zijn, waar je boos op bent, omdat je van mening bent dat ze je iets hebben aangedaan. Je mag de Heilige Geest vragen of Hij je geheugen op dat punt wil opfrissen. Wat anderen je ook hebben aangedaan, rust niet voordat je ze hebt vergeven en zeg dat tegen je hemelse Vader. Als je er moeite mee hebt, vraag Jezus dan om hulp, die de zondelast van de hele wereld op Zich heeft genomen en onschuldig de straf voor al die onsympathieke mensen heeft gedragen. Jezus weet precies waar je het over hebt en Hij begrijpt hoe moeilijk het kan zijn om te vergeven. Het heeft Hem ook bloed, zweet en tranen gekost om jou te vergeven, weet je nog?

Wat anderen je ooit hebben aangedaan, rust niet voordat je tot diepgaande vergeving bent gekomen, desnoods met pastorale hulp, want pas dan valt er een loden last van je schouders af, die een ernstige belemmering was voor je gebeden...