|
H E R S C H E P P I N G
- VERSIE 1.1 bijbelstudies van Maarten te Hennepe over grondslagen en toepassing van het christelijke geloof |
||||||||
| start | inhoud | inleiding | achtergrond | trefwoorden | levensvragen | reageren | cd-rom | help |
|
|||
|
11. |
Strijden voor Jezus |
|
|
2. |
Uitbreiding van Gods Koninkrijk |
|
7. |
Discipelen maken |
Veel mensen deinzen terug voor begrippen als zending en evangelisatie. Zij vinden dat die taken ver uitstijgen boven hun eigen vermogens. Ze kijken huizenhoog op tegen fulltime werkers in Gods Koninkrijk en laten het uitdragen van het evangelie dus maar liever over aan de "specialisten". Tegelijk vergeten ze dat de "specialisten" waar ze het over hebben even menselijk zijn als zijzelf met evenveel beperkingen en zwakheden. Je wordt geen zendeling door bepaalde voortreffelijke kwaliteiten, maar eenvoudigweg door beschikbaar te willen zijn om een klein stukje van de Grote Opdracht van de Koning uit te voeren. Niet meer en niet minder. Een uitspraak van evangeliste Corrie ten Boom:
"God wil graag mensen inschakelen in zijn Koninkrijk. Daarvoor ben je nooit te klein, wel soms te groot."
Het uitvoeren van de grote opdracht begint dicht bij huis. Zoals eerder gezegd moesten de apostelen in Jeruzalem beginnen, waar de mensen hen kenden, om vervolgens het werkgebied uit te breiden (Hand.1:8). Sommigen zijn in Jeruzalem gebleven, zoals Petrus, omdat er nog veel werk te doen was. Anderen zijn verder gegaan, zoals Paulus, die de hele wereld afreisde. Ieder op zijn eigen plek.
We gaan nu even rekenen. Stel dat jij een bekende evangelist of bijbelleraar zou zijn en de gelegenheid kreeg om zeven dagen per week waar ook ter wereld een evangelieboodschap te brengen. Laten we aannemen dat daarbij 100 mensen per dag tot geloof zouden komen. Dat zou toch geweldig zijn, nietwaar? Dat is dan liefst 36500 nieuwe gelovigen per jaar!
Maar hoe lang zou het dan duren voordat je de hele wereldbevolking zou hebben bereikt? Uitgaande van een wereldbevolking van zes miljard is dat maar liefst 164384 jaar! Ik ben bang dat de wereld daar niet op kan wachten. Ook vrees ik dat je het zelf ook niet zo lang volhoudt, vooral als je al die mensen ook nog wat nazorg wilt geven! Bovendien heeft elke nieuwe discipel van Jezus meer nodig dan één enkele evangelieboodschap!
We gaan nu volgens een heel ander principe te werk, namelijk het vermenigvuldigprincipe van Paulus, dat hij aanreikte aan Timoteüs:
"Gij dan, mijn kind, wees krachtig in de genade in Christus Jezus en wat gij van mij gehoord hebt onder vele getuigen, vertrouw dat toe aan vertrouwde mensen, die bekwaam zullen zijn om ook anderen te onderrichten." (2 Timoteüs 2:1-2)
We zien hier vier generaties van discipelen:
We weten dat de aanpak van Paulus behoorlijk grondig was en dat hij aan iedereen veel persoonlijke tijd besteedde:
"... herinnert u, dat ik drie jaren lang nacht en dag niet heb opgehouden ieder afzonderlijk onder tranen terecht te wijzen." (Handelingen 20:31)
Door het vermenigvuldigprincipe toe te passen is één man, Paulus, in staat geweest om het evangelie te verspreiden over een groot deel van de toenmalig bekende wereld. Natuurlijk krijgt God daarvoor de eer, dat begrijp je wel.
De stichter van de evangelisatiebeweging "Navigators", Dawson Trotman, heeft dit principe enkele tientallen jaren geleden weer onder de aandacht van de gelovigen gebracht. We gaan zijn rekenvoorbeeld hierna uitwerken, zodat je kunt zien hoe het getalsmatig werkt.
We beginnen bij één gelovige, die een half jaar met één andere persoon optrekt, waarbij die persoon tot geloof komt, en waarbij hij die persoon intensief begeleidt en opleidt om zelf een nieuwe discipel van Jezus te maken. Na een half jaar zijn ze dan met zijn tweeën. Elk van beide maakt één andere persoon tot een discipel van Jezus, dus na een jaar zijn ze met zijn vieren. Nu weer de vraag: hoe lang duurt het tot de hele wereldbevolking uit discipelen van Jezus bestaat?
Als je nog niet eerder zo'n berekening hebt gezien sta je waarschijnlijk perplex van het resultaat: er is nog geen 17 jaar nodig om de hele wereld te bereiken als het vermenigvuldigprincipe wordt toegepast. Wat een verschil met de eerder berekende tijd van 1,6 miljoen jaar voor een evangelist, die per dag 100 mensen tot de Heer mag leiden! Het zijn natuurlijk maar rekenvoorbeeldjes, maar ik denk dat het principe nu wel duidelijk is.
In de praktijk blijkt dat vriendschapsevangelisatie, oftewel getuigen van Jezus door persoonlijke relaties, verreweg de meeste resultaten oplevert. Het werpt meer vruchten af dan alle andere evangelisatievormen bij elkaar. Bij vriendschapsevangelisatie gaat het om oprechte liefde en welgemeende belangstelling voor het welzijn van de ander, om tijd te investeren in zijn leven.
Het eerder genoemde vermenigvuldigprincipe sluit hier volledig bij aan. Het gaat uit van intensieve begeleiding van elke nieuwe discipel door een ervaren discipel. Dus niet alleen door Gods genade en kracht iemand tot Jezus leiden en hem dan naar de kerk te sturen. Gedurende een ruime periode ga je dan samen met de ander de Bijbel bestuderen, samen bidden, samen worstelen over levensproblemen, samen ervaringen uitwisselen en vriendschap opbouwen. Vergeet nooit dat veel tijd investeren in een enkele persoon vele malen effectiever kan zijn dan bijbelonderwijs geven aan grote groepen.
Is dat te moeilijk voor een willekeurige gelovige? Ik denk het niet. Je zou eens kunnen bidden of God één persoon op je weg wil brengen, iemand die nog "zoekend" is of iemand die kortgeleden tot geloof gekomen. Die zou je een tijdlang als een discipelmentor kunnen begeleiden. Dat ligt vast wel binnen je mogelijkheden. Neem je de uitdaging aan?
