Niet alleen maar rozengeur en maneschijn

Het leven met Christus is niet altijd een geëffende weg. Het leven in geloof eindigt niet altijd met een happy-end, tenminste niet vanuit aards perspectief. In Hebreeën 11 lezen we een opsomming van mensen, die door het geloof tot bijzondere daden zijn gekomen. In vers 33 lezen we van succesverhalen, zoals het onderwerpen van koninkrijken, beloften die vervuld zijn door God, muilen van leeuwen die zijn dichtgesnoerd, het ontkomen aan het zwaard. Maar in verzen 34-38 zien we dat het ook anders kan aflopen. We lezen daar over folteringen, gevangenschap, gestenigd worden, door midden worden gezaagd, mishandeling en noem maar op. En dat allemaal vanwege de verbondenheid met Christus. De prijs voor het volgen van Jezus kan soms erg hoog zijn.

Het lijden van Jezus

Allereerst heeft Jezus de onmetelijk hoge prijs betaald. De Bijbel geeft een uitgebreid verslag over het lijden van Jezus. Elk van de vier evangelisten besteedt er ruime aandacht aan. Natuurlijk is er heel veel over dit onderwerp te zeggen, maar ik wil er één aspect uitlichten. Jezus was NIET het slachtoffer van de omstandigheden (agressie van de Joodse leiders), ook niet het slachtoffer van satanische tegenstand, maar Hij gaf Zichzelf vrijwillig over om te worden veroordeeld. Jezus' lijden was een essentieel onderdeel van de opdracht die Hij vrijwillig van de Vader had geaccepteerd: 

"Daarom zegt Hij bij zijn komst in de wereld: ... in brandoffers en zondoffers hebt Gij (God de Vader) geen behagen gehad. Toen zeide Ik (Jezus): zie, hier ben Ik - in de boekrol staat van Mij geschreven - om uw wil, o God, te doen." (Hebreeën 10:5-7)

Ook de timing van alle gebeurtenissen rondom de kruisiging waren en bleven volledig in Gods hand:

• Diverse malen probeerden Jezus' tegenstanders Hem te grijpen, maar het lukte niet "omdat ZIJN tijd nog niet was gekomen" (Joh.7:20; 8:20).
• De Joodse leiders hadden gezegd dat Jezus niet tijdens het Pascha weekend gepakt mocht worden (Mat.26:5). Maar Jezus wist dat dat juist wel Gods tijd was (Mat.26:2).

Veel gedetailleerde profetieën over Jezus' lijdensweg zijn letterlijk vervuld (lees bijvoorbeeld Psalm 22 en Jesaja 53). Hieruit is maar één conclusie te trekken: God had de regie van al deze gebeurtenissen strak in handen en NIETS is bij toeval gebeurd of omdat zijn tegenstanders hier op aanstuurden. Al wat Jezus' tegenstanders deden werd ingepast in het totaalplan dat onder Gods opperleiding werd uitgevoerd. God wilde zijn buitengewoon hoge doel bereiken, dat alleen via het lijden kon worden behaald.

Lijden voor Jezus is normaal

Gedurende de eerste vier eeuwen van de Gemeente was lijden om Christus’ wil meer regel dan uitzondering. Volgens de overleveringen zijn alle apostelen een marteldood gestorven, met uitzondering van Johannes. Bij de christenvervolging tijdens de regering van keizer Nero zijn in Rome grote aantallen christenen om het leven gebracht omdat zijn christenen waren. Gelovigen vonden het een eer om te mogen sterven voor de naam van Jezus, die zijn leven had gegeven voor hen.  

Paulus schreef aan Timoteüs:

"Trouwens, allen, die in Christus Jezus godvruchtig willen leven, zullen vervolgd worden." (1 Timoteüs 3:12).

Anne van der Bijl, oprichter van stichting Open Doors, die zich inzet voor vervolgde christenen, vertelde eens hoe hij eens met zijn mond vol tanden kwam te staan. Iemand, die zwaar onder geloofsvervolging te lijden had, vroeg hem naar aanleiding van deze tekst waarom christenen in het westen niet werden vervolgd. Die vraag mag ook ons tot nadenken stemmen...