H E R S C H E P P I N G - VERSIE 1.1
bijbelstudies van Maarten te Hennepe over grondslagen en toepassing van het christelijke geloof
start inhoud inleiding achtergrond trefwoorden levensvragen reageren cd-rom help

 

Ga naar het vorige studiedeel  Ga naar het begin van dit studiedeel  Ga naar het volgende studiedeel

13.

Rust en vernieuwing


Ga naar het vorige hoofdstuk  Ga naar het begin van dit hoofdstuk  Ga naar het volgende hoofdstuk

4.
Eeuwige bestemming

Ga naar de vorige pagina  Niet geactiveerd  Ga naar de volgende pagina

3.
Wie gaan zeker de eeuwige dood tegemoet?

Brandhout voor de hel

In de loop der eeuwen zijn heel wat uitspraken gedaan over bepaalde categorieën mensen die gegarandeerd naar de hel zouden gaan. Vooral de Rooms Katholieke kerk heeft daar heel krasse uitspraken over gedaan. Veel protestanten denken dat alle ongelovigen stuk voor stuk naar de hel gaan als ze komen te sterven. Dan hadden ze maar naar de kerk moeten gaan, de kerkdeuren staan toch elke zondag voor ze open, ja toch? Twee eeuwen geleden zeiden de hoogste kerkelijke autoriteiten dat alle kleurlingen bestemd waren voor het hellevuur. Ze waren immers vervloekte nakomelingen van Cham! Daarom was het in die tijd een belachelijk idee om zending te bedrijven in landen met kleurlingen, die immers toch niet gered konden worden. We vinden dat nu vreemd, maar toen was dat de heersende gedachte. Maar wat zegt de Bijbel hierover?

Zekerheid over eeuwige dood

Hiervoor hebben we gezien dat we zekerheid over eeuwig behoud kunnen hebben als voldaan is aan drie voorwaarden, die de Bijbel ons aanreikt: bekering, vrucht en volharding. Evenzo zijn er drie voorwaarden voor het ontvangen van de eeuwige dood als eindbestemming. Die voorwaarden zijn vergelijkbaar met die van eeuwig behoud, maar dan precies andersom.

  1. afwijzing van Jezus - (tegenovergestelde van bekering) Het bewust afwijzen van Jezus is de zonde, die een mens het zwaarst wordt toegerekend, zwaarder dan de grofste immoraliteit. In Matteüs 10:14-15 legt Jezus uit het onwetende tuig van Sodom en Gomorra een lichter oordeel zal ontvangen dan nette bewoners uit Galilea, die Jezus hebben verworpen. Afwijzen van Jezus betekent "in je zonden sterven" (Joh.8:24). Het is eigenlijk heel logisch dat het afwijzen van Jezus een onvergeeflijke zonde is: je verwerpt dan immers het leven dat Jezus je aanbiedt en je kiest daarmee voor de dood. Aan het einde van het aardse leven krijg je dan ook precies wat je wilde: eeuwig bij God vandaan blijven en dat is de eeuwige dood. Voor alle duidelijkheid: we moeten goed bedenken dat er veel ongelovigen zijn, die nooit bewust Jezus hebben afgewezen.
  2. slechte vruchten - (gedurende het verdere leven) Dit zijn de verwoestende resultaten van een zondig leven. In Openbaring 22:15 staat het zo treffend dat het eeuwige vuur bestemd is voor ieder die de leugen liefheeft en doet. Het ligt voor de hand dat de maatstaven die God aanlegt bij het laatste oordeel ook gelden voor de bestemming hemel of hel. Toch is er geen zondige daad waarvoor geen vergeving mogelijk is. Als een ongelovige zondaar zich bekeert tot God, worden al zijn zonden vergeven en ontvangt hij nieuw leven.
  3. volharding in de zonde - (bij het einde van het aardse leven) Als iemand zijn hart verhardt en tot het laatst van het leven volhardt in de zonde, dan ontvangt hij het loon van de zonde: de eeuwige dood (Rom.6:23).

Het afwijzen van Jezus

Als we het hebben over het afwijzen van Jezus als een onvergeeflijke zonde wil ik toch een paar kanttekeningen plaatsen. In Jezus' tijd waren er mensen die Hem zagen, die zijn wonderen zagen, die zijn woorden hoorden en Hem toch nog afwezen. Daarmee bewezen ze dat hun harten totaal onontvankelijk waren voor Gods heil. In Marcus 3:28-30 wordt de brutale afwijzing van Jezus een (onvergeeflijke) zonde tegen de Heilige Geest genoemd. Waarschijnlijk bedoelde Johannes hetzelfde toen hij schreef over "zonde tot de dood" (1Joh.5:16-17). Je komt wel eens gelovigen tegen die bang zijn dat ze de onvergeeflijke zonde tegen de Heilige Geest hebben gedaan. Deze mensen hoeven niet te wanhopen, want wie zich daar druk om maakt heeft in zijn hart God niet afgewezen en kan dus rustig terug komen bij God. 

Tekenend is dat Jezus voor zijn kruisdood wel bad om vergeving voor de Romeinse soldaten die Hem kruisigden, maar niet voor de Joodse leiders die Hem aanklaagden! Integendeel. Tijdens zijn verhoor voor de Joodse raad wees Jezus hen er op dat ze later met Hem te maken zouden krijgen als de Zoon van God als Rechter en Heerser naast God op de Troon (Luc.22:69). De Romeinse soldaten handelden uit onwetendheid en in opdracht van anderen, de Joodse leiders wisten wel degelijk wat ze deden...

We moeten niet al te ongenuanceerd met dit tere onderwerp omgaan. Sommige christenen vinden dat ongelovigen in Nederland geen excuus hebben voor hun ongeloof. Er zijn immers volop kerken waar ze het evangelie kunnen horen. Welnu dan! Maar vele duizenden ongelovigen hebben nog nooit een echte christen ontmoet, in wie het leven van Jezus gestalte heeft gekregen. Zal God hen veroordelen omdat ze daardoor geen respect hebben gekregen voor Jezus? Ik geloof dat het Lichaam van Christus, zijn Gemeente, in dit alles een belangrijke rol speelt.