Het loon van de zonde

Tot dusver hebben we het uitgebreid gehad over het loon, dat de gelovige zal ontvangen in het hiernamaals: in de hemel en na de opstanding. Voor degenen die bestemd zijn voor de eeuwige dood geldt alles wat we over de beloning van gelovigen hebben ontdekt, maar dan precies omgekeerd.

Mensen die genieten van de zonde, sparen hun leven lang voor hun eeuwige pensioen in de hel. Bij elke zonde, die ze op aarde bedrijven, voegen ze iets toe aan hun geestelijke zondeschuld. Ook zij ontvangen in het hiernamaals hun loon, maar dat ziet er heel anders uit. In Romeinen 6:23 schrijft Paulus "want het loon van de zonde is de dood…" Hoe meer ze hun hart hebben gezet op het zondigen, hoe meer ellende ze in het hiernamaals uitgekeerd zullen krijgen.

Gradaties

Verdienen alle tot de hel veroordeelden hetzelfde lot? Komen "fatsoenlijke" zondaren op dezelfde plek terecht als topschurken zoals Nero, Hitler en Osama Bin laden? God houdt rekening met de kennis, die mensen hebben ontvangen met betrekking tot het evangelie (Mat.11:21-24). In Lucas 12:47-48 lezen we over slaven, die de wil van hun eigenaar kennen en daarom meer straf ontvangen dan degenen die het niet wisten. Ook hier gaat het om de toerekeningsvatbaarheid van mensen. Evenals er in de hemel gradaties van beloning zijn, zo zijn er ook in de hel verschillende gradaties van straf. God zal op rechtvaardige wijze bepalen hoe groot het negatieve loon oftewel de straf zal zijn van degenen die voor de eeuwige dood bestemd zijn.

Moeten we het evangelie wel verkondigen?

Sommige mensen stellen wel eens de volgende vraag: is het niet misdadig om het evangelie te verkondigen, want daardoor zullen er mensen Jezus afwijzen die anders nooit deze zonde zouden hebben gedaan, waardoor ze in de eeuwigheid zwaarder gestraft zullen worden. 

Als antwoord op die vraag zou ik het volgende willen zeggen. Het evangelie betekent letterlijk "goede boodschap" en dus kan het nooit op zichzelf een oorzaak zijn van iemands onheil. Door het evangelie wordt openbaar wat in de harten van mensen verborgen was. Als iemands geweten inktzwart is, zal hij daardoor geneigd zijn het evangelie resoluut af te wijzen, omdat het slechte het goede niet verdragen kan. Maar als iemands hart bij voorbaat openstond om het goede te doen, zal het evangelie ook gemakkelijker ingang vinden in zijn hart. Deze gedachte wordt ondersteund door de geschiedenis van de oude Simeon, die na de besnijdenis van Jezus een profetie uitsprak: 

"Deze is tot een val en opstanding van velen in Israël … opdat de overleggingen uit veler harten openbaar worden." (Lucas 2:34-35)