|
H E R S C H E P P I N G
- VERSIE 1.1 bijbelstudies van Maarten te Hennepe over grondslagen en toepassing van het christelijke geloof |
||||||||
| start | inhoud | inleiding | achtergrond | trefwoorden | levensvragen | reageren | cd-rom | help |
|
|||
13. |
Rust en vernieuwing |
||
7. |
Hel |
4. |
Tijdelijk verblijf in de hel |
Zoals we gezien hebben is de hel de plaats in de geestelijke wereld, waar de veroordeelden verblijven tot het laatste oordeel. Het is dus een tijdelijke verblijfplaats. Hoe tijdelijk?
We mogen bekering in het hiernamaals niet op voorhand uitsluiten. De Here Jezus heeft zelf aan doden (de mensen die vóór de zondvloed geleefd hadden) het evangelie verkondigd "opdat zij zouden leven" (1Petr.3:19, 20 en 4:6). Zij kregen wellicht een nieuwe kans toen Jezus na Zijn dood aankwam in het gedeelte van de geestelijke wereld, waar de gestorvenen vertoefden. De verzoening van Christus grijpt hier terug tot vóór de zondvloed. Gods genade kent dus wegen, die anders lopen dan de standaard wegen die ons elders in de Bijbel zijn voorgehouden.
De meesten van ons hebben wel eens gehoord van de Rooms-katholieke opvattingen over het vagevuur. Dat zou een aparte afdeling van de hel zijn, waar gelovigen heengaan die nog moeten boeten voor bepaalde zonden. Na die strafperiode zouden ze dan "gelouterd" naar de hemel mogen gaan.
Hoewel de meeste protestanten het idee over een dergelijk vagevuur resoluut afwijzen, kunnen we de gedachte aan een tijdelijke straf in het hiernamaals niet zomaar aan de kant zetten. Er zijn in dat verband bijbelgedeelten waar we niet omheen kunnen, zoals het volgende:
"Want de dag zal het doen blijken, omdat hij met vuur verschijnt, en hoedanig ieders werk is, dat zal het vuur uitmaken ... indien iemands werk verbrandt, zal hij schade lijden, doch hijzelf zal gered worden, maar als door vuur heen." (1 Korintiërs 3:13-15)
Dit kan betrekking hebben op mensen, die gedurende hun leven op aarde geen vrucht hebben gedragen en niet zonder kleerscheuren tot eeuwig behoud komen. In een gelijkenis spreekt Jezus over een koning, die zijn niet vergevingsgezinde slaaf laat folteren, totdat er genoegdoening betaald is:
"En zijn meester werd toornig en gaf hem in de handen van de folteraars, totdat hij hem al het verschuldigde zou betaald hebben. Alzo zal ook mijn hemelse Vader u doen, indien gij niet, een ieder zijn broeder, van harte vergeeft." (Matteüs 18:34-35).
Tenslotte wordt in Lucas 12:35-48 verteld over de mogelijkheid veel of weinig slagen te ontvangen als straf voor verkeerd gedrag. Al deze bijbelgedeelten spreken over straffen waar een einde aan komt. Als we recht willen doen aan de Bijbel, moeten we deze mogelijkheid openlaten en de uitwerking geheel overlaten aan onze rechtvaardige God. Zou het kunnen zijn dat sommige mensen in de hel hun totale straf uitzitten en dat ze later na het laatste oordeel toch op de nieuwe aarde mogen wonen? Het feit dat er na de eerste veroordeling tot de hel nog een tweede moment van beoordeling komt, laat die mogelijkheid open, al is het misschien maar op een kier.
De hel is tijdelijk, want na de opstanding en het laatste oordeel zal de vuurpoel ervoor in de plaats komen. De hel is een geestelijke verblijfplaats van veroordeelden. Bij de opstanding krijgen ook deze veroordeelden een nieuw lichaam en met dat nieuwe lichaam zullen zij het laatste oordeel meemaken (Op.20:11-15). Maar waarom een tweede beoordeling als ze toch automatisch bestemd zouden zijn voor de vuurpoel, de strafplaats voor mensen na hun opstanding? Alleen al dat gegeven laat de mogelijkheid open dat er voormalige helbewoners vrijgesproken zullen worden omdat ze in de hel voldoende straf hebben uitgezeten en dus toch op de nieuwe aarde mogen wonen. Daarom durf ik niet te spreken over een automatisch transport van alle helbewoners naar de vuurpoel. Ik vind dat we daarom ruimte moeten laten voor andere beschikkingen van Gods kant.
Uit al het voorgaande blijkt dat we moeten uitkijken met een al te simpele beschouwing over de definitieve eindbestemming van niet wedergeboren mensen. Als de Bijbel mogelijkheden signaleert voor het leven na de dood, moeten wij die niet op voorhand afwijzen omdat ze niet passen in ons denkschema. We mogen God niet beperken in de manieren waarop Hij genade wil geven aan bepaalde mensen. Niet AL Gods plannen staan in de Bijbel ...