Sociale structuren

In het bijbelboek Openbaring wordt diverse malen melding gemaakt van volken, stammen, talen en natiën (Op.5:9). In de eerste plaats hebben die bijbelgedeelten betrekking op de aardse situatie en de afkomst van de hemelbewoners. Toch geloof ik dat we kunnen verwachten dat de sociale structuren die we hier op aarde kennen tot op zekere hoogte ook in het hiernamaals van belang zullen zijn. Zelfs in Openbaring 21:24-22:2, waarbij het gaat over de nieuwe aarde, wordt meerdere malen gesproken over volkeren in het meervoud, niet over één supervolk. Zo verwacht ik dat er in de hemel sociale structuren zijn, die vergelijkbaar zijn met die we hier op aarde kennen. Al wat God op aarde geschapen heeft, is een beeld of een voorafschaduwing van iets wat in de geestelijke wereld bestaat of zal bestaan. 

Dienen

Het individualisme zal in de hemel niet meer voorkomen. We mogen verwachten dat de onderlinge contacten tussen mensen buitengewoon warm zullen zijn. Op aarde is dienen een belangrijke manier waarop mensen elkaar tot zegen kunnen zijn en in de hemel zal dat wel niet veel anders zijn. Soendar Singh schrijft hier het volgende over:

"De heiligen leven er in gelukkige gemeenschap. De minsten in rang ontmoetten zonder afgunst de hoger geplaatsten en diegenen, die hoger verheven waren, rekenden het tot een blij voorrecht in staat te zijn hun broeders in de lagere staat te dienen, want dit is het Koninkrijk van God en van liefde."

Herkenning en ontmoeting

In de hemel zullen we onze vrienden en familieleden herkennen en met hen verenigd worden. In het verhaal van de rijke man en de arme Lazarus in Lucas16:19-31 zien we dat de rijke man zowel Lazarus als Abraham herkent zodra hij in de geestelijke wereld is aangekomen. Hun herinnering werkt dus perfect! Hoe herkende de rijke man Abraham, terwijl hij hem nooit eerder gezien had? Op dezelfde manier als de discipelen Mozes en Elia herkenden bij die wonderlijke ontmoeting op de berg (Luc.9:28-31). Zoals eerder gezegd, stralen mensen in de geestelijke wereld hun karakter uit, zodat ze daaraan herkend worden. Kortom, als we later mensen zullen herkennen die we niet gezien hebben, zullen we zeker mensen herkennen die we op aarde gekend hebben!

Echtparen en alleenstaanden

In Matteüs 22:23-33 legt Jezus uit dat de aardse aspecten van het huwelijk niet langer functioneren, hoe boeiend die op aarde ook waren. In dat opzicht zullen mensen op engelen lijken, die kennelijk ook het huwelijk niet kennen. Huwelijksbanden veranderen in de hemel ongetwijfeld in heel bijzondere vriendschapsbanden. God neemt nooit iets weg zonder er iets beters voor terug te geven. Mensen die op aarde tweemaal getrouwd zijn geweest, kunnen twee diepgaande relaties hebben opgebouwd. Deze zullen in de hemel uiteraard ook op een nieuwe manier worden uitgewerkt, zonder dat er sprake zal zijn van jaloezie of spanning.

Ook vrienden en vriendinnen kunnen op aarde relaties met elkaar hebben, die ze in de hemel terug zullen vinden, naarmate ze op aarde elkaar in verbondenheid met Christus hebben liefgehad. Een ongehuwde zal daarin beslist niet achterblijven bij gehuwden. Het aardse huwelijk is immers tijdelijk en beslist niet noodzakelijk om in de eeuwigheid tot vervulling te komen. Laten we daarbij nooit vergeten dat in de hemel het enige echte huwelijk zal functioneren: dat van Jezus en zijn Bruid. Het aardse huwelijk was daar een voorafschaduwing van. Paulus legt in 1 Korintiërs 7 uit dat ongehuwde zich juist beter op de Heer zou kunnen richten en zich daardoor beter kan voorbereiden op dat échte hemelhuwelijk. 

Sterven van een kind

Het volgende is een enigszins verkorte weergave van een aangrijpende gebeurtenis die Soendar Singh in de hemel heeft gezien. 

"Een klein kind stierf aan een longontsteking en een aantal engelen kwam om het over te brengen naar de hemel. Ik wilde wel dat zijn moeder die wonderbare gebeurtenis had kunnen zien, want ze zou gejubeld hebben van vreugde in plaats van te huilen; want engelen zorgen voor de kleinen met een toewijding en liefde zoals geen enkele moeder kan opbrengen. Toen namen de engelen het kind mee naar dat mooie en van licht vervulde gedeelte van de hemel, dat apart gehouden wordt voor kinderen, waar engelen voor hen zorgen en hen onderrichten in hemelse wijsheid, totdat ze gaandeweg aan de engelen gelijk worden.

Na enige tijd stierf ook de moeder van het kind, en het kind, dat intussen volwassen was geworden, verwelkomde tezamen met andere engelen zijn moeder. Toen hij tegen haar zei: Moeder kent u mij? vloeide zijn moeders hart over van vreugde en toen zij elkaar omhelsden, werden hun vreugdetranen bloemen. Het was roerend om te zien. Terwijl zij samen wandelden, wees hij haar van alles aan en gaf haar voortdurend uitleg over alles wat zij zag. Toen zei de jongen tegen zijn moeder: Op de aarde, die slechts een zwak afschijnsel is van deze werkelijke wereld, treuren onze geliefden over ons, maar zeg mij eens, is dit de dood of het werkelijke leven waarnaar ieder hart verlangt?"

Dit verhaal geeft aanleiding om ons af te vragen welke leeftijd we in de hemel zullen hebben. Zullen we allemaal volwassen zijn? Zullen er kinderen zijn in de hemel? Of zullen we allemaal weer als kinderen worden? Of zullen we tegelijk jong en volwassen zijn? We zullen ons maar door God laten verrassen, vind je niet?

Voortzetting van relaties op aarde 

Relaties die we op aarde hebben gehad, gaan in de hemel gewoon verder. In Lucas 16:1-9 vinden we een gelijkenis over een frauderende rentmeester die kort voor zijn ontslag een aantal klanten van zijn baas bevoordeelde. Hij was zo slim om daarmee een goed netwerk van relaties te ontwikkelen, zodat hij na zijn ontslag bij hen kon aankloppen om financiële hulp. Dan lezen we de volgende woorden van Jezus: 

"Maakt u vrienden met behulp van de onrechtvaardige Mammon, opdat, wanneer deze u ontvalt, men u opneme in de eeuwige tenten." (Lucas 16:9)

Ik denk dat deze tekst als volgt moet worden uitgelegd. Als je vrienden maakt op aarde, zullen ze je in het hiernamaals ook vriendschap bewijzen. Die eeuwige tenten komen wellicht overeen met de "woningen in het Vaderhuis" uit Johannes 14:1.

Verdriet om geliefden die we niet terug vinden?

Veel mensen vragen zich af of er in de hemel misschien verdriet zal zijn als je er bepaalde familieleden zult missen, die geen toegang tot de hemel hebben verkregen. Vooral gelovigen, die ongelovige ouders of kinderen hebben, kunnen met deze vraag worstelen. Hoezeer aardse familiebanden ook van belang zijn en grote waarde hebben, in Matteüs 3:32-35 legt Jezus uit dat geestelijke relaties belangrijker zijn dan aardse familiebanden. In het hiernamaals zullen we dat wellicht nog veel sterker ervaren dan in het hier en nu. Dan zullen we waarschijnlijk totaal geen verbondenheid voelen met mensen die zich van Jezus hebben afgekeerd, zelfs als het naaste familieleden of vrienden zijn. Dat is nu misschien moeilijk voor te stellen, maar we moeten er rekening mee houden dat we in de hemel heel anders zullen denken dan nu. In de geestelijke wereld zullen geestelijke banden belangrijker zijn dan banden op aarde van betekenis waren (met nadruk op het woord WAREN).

Relaties: een deel van ons loon in de hemel

In de hemel zullen we wel een band ervaren met onze geestelijke kinderen, degenen die wij hebben kunnen helpen om Jezus te vinden (Dan.12:3). Hoe meer wij op aarde een zegen zijn geweest voor andere mensen en iets aan hun levens hebben toegevoegd, des te meer zullen we in de hemel kunnen genieten van die mensen. Het tegenovergestelde is ook waar. We zullen er allerlei mensen ontmoeten, die óns tot zegen zijn geweest en door God zijn gebruikt om iets aan óns leven toe te voegen. Wat zal het leuk zijn om dat bij elkaar te ontdekken en om daar met elkaar over te praten. Wat zal het ons ook nederig maken. We zullen er namelijk achter komen dat wat we op aarde geleerd hebben in geestelijke zin, niet onze eigen prestatie was. Het zijn allemaal geschenken van God, die we voor een groot deel hebben ontvangen van onze ouders, kinderen, vrienden, geestelijke leiders, onderwijzers en talloze andere mensen die een voorbeeldfunctie hebben gehad. Het aardige is dat we ons op aarde vaak niet bewust zijn dat we iets voor een ander betekenen, maar in het hiernamaals zal het pas echt openbaar worden. Ik verwacht dat we in dit opzicht veel verrassende ontdekkingen zullen doen. 

Schatten in de hemel

Een aantal jaren geleden is mijn eerste vrouw plotseling overleden, na een goed huwelijk van ruim 27 jaar. We waren al die jaren Gods belangrijkste zegen op aarde voor elkaar. De liefde die God door mij heen aan haar heeft gegeven heeft eeuwigheidswaarde en is een schat in de hemel. Tijdens het rouwproces werd ik erg bemoedigd door de gedachte dat ik later die schat van God in ontvangst mag nemen. En voor haar geldt precies hetzelfde in omgekeerde richting. En dat principe geldt voor alle andere relaties met mensen, die God door ons heeft kunnen zegenen. Het zijn even zovele schatten in de hemel die niet zullen vergaan, en die in eeuwigheid een grote bron van vreugde zullen zijn.

Plaats van volmaaktheid?

Hoe heerlijk het ongetwijfeld in de hemel is, er is nog veel wat er ontbreekt. Eenvoudigweg omdat jij er nog niet bent. Er wordt daar op je gewacht. Mensen, die je dierbaar zijn en die je zijn voorgegaan, zien naar je uit. En niet alleen zij, maar vooral ook Jezus zelf. Pas als Jezus terugkomt zal de Gemeente compleet zijn. Dan zal de grote reünie plaatsvinden en zullen AL Gods kinderen elkaar kunnen begroeten. Wat een feest zal dat zijn!