Bijna-dood ervaringen

Er zijn talloze mensen, die bijna-dood ervaringen hebben gehad. Veel mensen zeggen dat ze het gevoel hadden door een donkere tunnel te lopen, waarbij aan het uiteinde een wonderlijk helder en verkwikkend licht straalde. Ook wordt verteld over wezens die naar hun beschrijving aan engelen doen denken. Deze mensen zeggen een glimp van de hemelse glorie te hebben opgevangen. 

De eerlijkheid gebiedt om te zeggen dat het niet alleen christenen zijn, die zulke positieve ervaringen hebben meegemaakt. Dat is een goede reden om op te passen met al te simpele uitspraken over de eeuwige bestemming van ongelovigen, ook al bewijst het niet veel! 

Er zijn ook ooggetuigenverslagen van ongelovige mensen, die vlak voor hun overlijden allerlei afschrikwekkende wezens gezien hebben. Daardoor hebben ze op aarde al een stukje van de hel meegemaakt, mede als waarschuwing voor de achterblijvenden. Op deze manier kunnen we veronderstellen dat dit demonische geesten zijn en mogelijk geesten van overleden personen, die in de plaats van duisternis terecht zijn gekomen.

Hemelvisioenen

De Indiase godsman Soendar Singh (1889-1929) heeft uitgebreide visioenen van de hemel ontvangen. Hij beschrijft dat hij in de geest in de hemel is geweest en dat hij heeft gesproken met diverse hemelbewoners, zowel met engelen als met gestorven mensen. Een en ander is in 1975 in het Nederlands uitgegeven onder de titel "Hij zag de hemel" met een verklarend voorwoord van Ds. W.W. Verhoef. Nu ben ik beslist niet iemand, die klakkeloos allerlei visioenen achterna loopt. Ik maak echter een uitzondering voor Soendar Singh. Deze broeder heeft een zuiver leven geleid, hij is op een bijzondere manier door God gebruikt. Zijn beschrijvingen van het hemelse zijn erg geloofsopbouwend en niet strijdig met het Woord. Hierna kom je geregeld gedeelten uit zijn beschrijvingen tegen, waarbij sommige aanhalingen enigszins ingekort of samengevat heb.

Naderend levenseinde

Veel gelovigen zien even voor hun overlijden dat zij opgehaald worden door personen uit de andere wereld. Vaak herkennen zij een of meer van die personen als hun geliefden die hen zijn voorgegaan naar de overkant. Mijn schoonzus Luchien, een bijzonder nuchtere vrouw, zei enkele dagen voor haar overlijden: "Ik zie steeds een karavaan met mensen voorbijgaan, maar ik ben nog steeds niet aan de beurt." Zij was een van de velen die even voordat ze de geestelijke wereld zou binnengaan, alvast enkele beelden van de toekomstige wereld mocht opvangen. 

Soendar Singh schrijft het volgende:

"Bij het sterven ziet een gelovige zich dikwijls door engelen en heiligen welkom geheten. En ook die hem lief zijn, en reeds eerder gestorven, mogen dan aan zijn sterfbed komen en hem naar het hemelrijk begeleiden.

Het begeleiden van mensenzielen uit de wereld is doorgaans het werk van engelen. Gewoonlijk openbaart Christus Zichzelf aan ieder in die geestelijke wereld in graden van heerlijkheid en intensiteit al naarmate de persoon zich geestelijk heeft ontwikkeld. Maar in sommige gevallen komt Hij zelf aan het sterfbed om zijn dienstknecht te verwelkomen, en liefdevol droogt Hij zijn tranen en leidt hem het Paradijs binnen."

Ook Jezus vertelde dat mensen kunnen worden opgehaald door hemelwezens om hen naar de hemel te brengen:

"Het geschiedde, dat de arme man stierf en door de engelen gedragen werd in Abrahams schoot." (Lucas 16:22)

Ook met het oog hierop kunnen we de volgende tekst over engelen lezen:

"Zijn zij niet allen dienende geesten, die uitgezonden worden ten dienste van hen, die het heil zullen beërven?" (Hebreeën 1:14)

We kunnen ook verwachten dat er andere mensen zijn, die door demonische geesten worden opgehaald, al of niet vergezeld van gestorven mensen die in de hel als verblijfplaats hebben.

Bewustzijnsverandering bij het sterven

Sterven is een doorgang van het aardse leven naar het leven in de geestelijke wereld. Tijdens ons leven op aarde richt ons bewustzijn (onze ziel) zich voornamelijk op het aardse. Slechts voor een klein deel zijn we ons bewust van het geestelijke en dat alleen voor zover God dat aan ons openbaart. Bij het sterven geven we onze geest als het ware terug aan God. Denk maar aan de woorden van de Here Jezus bij zijn sterven: 

"... Vader, in Uw handen beveel Ik mijn geest." (Lucas 23:46)

Dit komt overeen met wat we in bijbelboek Prediker kunnen lezen:

"... en de geest wederkeert tot God, die hem geschonken heeft." (Prediker 12:7)

Ons bewustzijn richt zich na het sterven in de eerste plaats op het geestelijke, waarbij we niet moeten uitsluiten dat het ons zo nu en dan vergund kan worden een blik te slaan op het aardse. Bij het sterven wordt er een wissel omgezet, waardoor de onstoffelijke ziel de verbinding legt met de menselijke geest. Op aarde bestaan we als mensen uit lichaam, ziel en geest. Na het sterven van ons lichaam houden we dus onze ziel en geest over. Dat lijkt op een nogal incomplete situatie, maar de Bijbel spreekt over zichtbare personen in de hemel, dus het zal allemaal wel meevallen, denk ik.

Soendar Singh heeft gezien dat mensen vooral na een plotselinge dood bij aankomst in de geestelijke wereld vaak niet doorhebben dat ze gestorven zijn. Wel merken ze dat hun omgeving wat anders is. De geestelijke wereld ziet er kennelijk niet zo anders uit dan de aardse wereld als we denken. De overgang tussen beide werelden verloopt soepel en pijnloos. Het leven gaat gewoon door, zij het dan in een andere vorm. Het bewustzijn schakelt bliksemsnel over van het lichaam naar de geest. 

"De dood is als een slaap. Gewoonlijk verliest het lichaam bij het sterven zijn macht om te voelen. Zoals een uitgeput mens overvallen kan worden door slaap, zo komt de doodsslaap bij de mens. Soms in geval van grote zwakte of bij een ongeval, verlaat de ziel het lichaam terwijl het nog bewusteloos is. De dood komt bij menigeen zo plotseling, dat zij zich slechts met moeite kunnen realiseren, dat zij in de geestelijke wereld zijn binnengegaan en de wereld van de materie hebben verlaten. Verward door de vele nieuwe dingen, die zij om zich heen zien, verbeelden zij zich een gebied in de aardse wereld te bezoeken, waar zij nog nooit zijn geweest."